Επειδή το διαδίκτυο θα χρησιμεύει στο άμεσο αλλά και στο μακρινό μέλλον ως η μνήμη μας…
Σήμερα 3 Ιουνίου ανακοινώθηκε η έκθεση της Κομισιόν, για το εαρινό Ευρωπαϊκό Εξάμηνο. 16 χρόνια μετά την κρίση η Ελλάδα αφαιρείται οριστικά από τη λίστα των χωρών με Μακροοικονομικές Ανισορροπίες (Macroeconomic Imbalances).
Η Ελλάδα έμεινε δέκα χρόνια στα μνημόνια – 2010 με 2018- και τέσσερα χρόνια σε καθεστώς Ενισχυμένης Εποπτείας – 2018 με 2022. Επίσης έμεινε πολλά χρόνια (2019-2026) στην κατηγορία των Υπερβολικών Ανισορροπιών (Excessive Macroeconomic Imbalances, αλλά και των απλών Μακροοικονομικών Ανισορροπιών (Macroeconomic Imbalances).
Μάλιστα, η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια στιγμή όπου δέκα χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκονται σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Η Βουλγαρία μπήκε στο ευρώ αρχές του 2026, και μόλις χθες την έβαλαν σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Παράλληλα, η μεταπρογραμματική εποπτεία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα διατηρεί την πλήρη ικανότητα εξυπηρέτησης του χρέους της.
Δηλαδή η Ελλάδα μπαίνει στη λίστα με τις ‘Κανονικές’ χώρες. Προφανώς όχι για πάντα, αλλά η εξέλιξη αυτή έχει έναν ιδιαίτερα υψηλό συμβολισμό. Όμως πιστεύω ότι πρέπει να αναφέρεται και για έναν ακόμα λόγο: διότι οι Έλληνες είμαστε πάντοτε διαθέσιμοι να εξαπατηθούμε.
Θυμάμαι την περίοδο 2010- 2015 όταν η πιο συνηθισμένη φράση όσων δήλωναν ότι θα εκφράσουν στην κάλπη την αγανάκτησή τους ήταν: «και πόσο χειρότερα θα πάνε τα πράγματά;». Τότε έκανα εκπομπές στον ΒΗΜΑfm και έλεγα «τα πράγματα πάντα μπορούν να πάνε χειρότερα. Για όλους. Ακόμα και γι’ αυτόν που τρώει από τα σκουπίδια. Μπορεί να μην υπάρχουν σκουπίδια να ψάξει».
Παραφράζοντας ελαφρώς τον David Hume: «Ένας έξυπνος άνθρωπος (θα έπρεπε να) προσαρμόζει τις πεποιθήσεις του στα αποδεικτικά στοιχεία». «A wiseman proportions his belief to the evidence».
Δηλαδή η πεποίθηση μας για οτιδήποτε πρέπει να είναι αντίστοιχη με την βαρύτητα των αποδείξεων γι’ αυτό το κάτι. Και ακόμα περισσότερο, αν αυτό το κάτι έχει να κάνει με κρίσιμο κομμάτι της ζωής μας, όπως η οικονομία.
*Από τον Μάκη Προβατά
