David Hume : «Ένας έξυπνος άνθρωπος θα πρέπει να προσαρμόζει τις πεποιθήσεις του στα αποδεικτικά στοιχεία»…
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή είναι Ιστορικής σημασίας και με τεράστιες οικονομικές συνέπειες για τον κόσμο. Όμως, η Ευρώπη, για το μέλλον της, την ύπαρξή της, πρέπει να βλέπει και ο,τι συμβαίνει εδώ
Η τύχη της Ουκρανίας εν πολλοίς είναι στα χέρια του Τραμπ και του Πούτιν, οι οποίοι δηλωμένα θέλουν την αποδυνάμωση της Ευρώπης. Η Ουκρανία έχει σημειώσει πολύ μεγάλες επιτυχίες στο πεδίο, αλλά δεν είναι σε θέση να επιβάλει τους όρους της στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ευρώπη είναι η επικράτηση των θέσεων της Ρωσίας, κάτι που θα χαροποιούσε τον Πούτιν, πιθανότατα και τον Τραμπ.
Το αποτέλεσμα των τοπικών εκλογών στην Σαξονία-Άνχαλτ και ο θρίαμβος του AfD ήταν ένα πρώτο μεν, αλλά πολύ αρνητικό γεγονός για την Ευρώπη. Απόδειξη ότι το πανηγύρισε ο Τραμπ – πρώτος με ανάρτηση στο Truth Social – ο Πούτιν αλλά και η Σίλικον Βάλλεϋ.
Ίσως ο μεγαλύτερος κίνδυνος, και πρόκληση, αυτή τη στιγμή για την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ είναι οι υβριδικές επιθέσεις της Ρωσίας σε κρίσιμες υποδομές, με drones, δίκτυα αυτοματοποιημένων λογαριασμών (bots) κ.λπ. Για μια Ευρώπη που δεν θέλει καν να σκέφτεται ότι θα εμπλακεί με οποιονδήποτε τρόπο σε έναν πόλεμο, οι υβριδικές αυτές επιθέσεις είναι τεράστιο πρόβλημα γιατί κινούνται σε μια «γκρίζα ζώνη» μεταξύ ειρήνης και πολέμου.
Ταυτόχρονα, το 2027, έρχονται αρκετές εκλογές σε ευρωπαϊκές χώρες. Οι εκλογικές διαδικασίες είναι όπως φάνηκε ήδη από την πρώτη εκλογή του Τραμπ, προνομιακός στόχος υβριδικών επιθέσεων με τεράστιες πλέον δυνατότητες επηρεασμού της κοινής γνώμης, και κατάρρευσης της εμπιστοσύνης στους δημοκρατικούς θεσμούς και συνολικά στην Δυτική Δημοκρατία. Οι πιο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις θα γίνουν σε τέσσερεις από τις μεγαλύτερες και πιο επιδραστικές οικονομίες της ΕΕ, καθώς και την Ελλάδα. Παρεμπιπτόντως, στις Προεδρικές Εκλογές της Γαλλίας (18 Απριλίου ο πρώτος γύρος και 2 Μαΐου ο δεύτερος) είναι φανερό ποιου τη νίκη θα σπεύσουν να πανηγυρίσουν Τραμπ και Πούτιν.
Οι υβριδικές επιθέσεις της Ρωσίας στις υποδομές αλλά και στις εκλογικές αναμετρήσεις στα ευρωπαϊκά κράτη, ήρθαν για να μείνουν. Επομένως, υποχρεώνουν την Ευρώπη να δημιουργήσει μια στρατηγική αποτροπής, ετοιμότητας και ανθεκτικότητας. Όμως τίποτα δεν είναι κισμέτ. Θα γίνουν εκλογές, δηλαδή θα αποφασίσει ένας κόσμος. Έτσι και πάλι επανέρχεται η πιο επικίνδυνη διαχρονικά λογική για κάποια κόμματα και ηγέτες στην Ευρώπη: «ας κυβερνήσουν για να απομυθοποιηθούν».
