THE BULLET POINT "PREVIEW"
Στο παλιό ζυθοποιείο ΦΙΞ, στη δυτική είσοδο της Θεσσαλονίκης, η Dimand βγάζει στην αγορά 95 κατοικίες με ζητούμενες τιμές έως 4,22 εκατ. ευρώ, έξω από τον παραδοσιακό χάρτη της ακριβής κατοικίας.
Δίπλα στην ιδιωτική ανάπτυξη, το Δημόσιο αγόρασε ένα από τα ιστορικά κτίρια έναντι περίπου 8,2 εκατ. ευρώ για να στεγάσει το MOMus και την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.
Το πραγματικό τεστ είναι αν τα σπίτια θα κατοικηθούν και αν το συγκρότημα θα δέσει με τη γειτονιά, ή αν θα μείνει ένα πολυτελές νησί.
Ο παραδοσιακός χάρτης της ακριβής κατοικίας στη Θεσσαλονίκη κοιτάζει προς το κέντρο, το παραλιακό μέτωπο και τα ανατολικά. Η δυτική είσοδος ήταν η πλευρά της δουλειάς, με βιομηχανίες, αποθήκες και λιμάνι. Εκεί ακριβώς, στο παλιό ζυθοποιείο ΦΙΞ, η Dimand βγάζει σήμερα στην αγορά σπίτια με τιμές που φτάνουν τα 4,22 εκατ. ευρώ.
Πρόκειται για ένα νέο κτίριο εννέα ορόφων με 95 κατοικίες. Οι ζητούμενες τιμές ξεκινούν από λίγο κάτω από μισό εκατομμύριο και φτάνουν τα 4,22 εκατ. ευρώ για ένα ρετιρέ 339 τετραγωνικών, δηλαδή περίπου 12.450 ευρώ το τετραγωνικό. Την πώληση έχει αναλάβει αποκλειστικά η Greece Sotheby’s International Realty, με στόχο αγοραστές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Οι ζητούμενες τιμές δείχνουν τη φιλοδοξία του έργου, ενώ οι πωλήσεις θα δείξουν πόσο την αποδέχεται η αγορά. Και πίσω από την τιμή υπάρχει μια πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση: μπορεί ένα μεγάλο έργο να δημιουργήσει ακριβή αγορά κατοικίας έξω από τον παραδοσιακό της χάρτη;
Πώς «φτιάχνεται» μια ακριβή περιοχή
Μια περιοχή δεν γίνεται ακριβή επειδή το αποφασίζει κάποιος. Γίνεται όταν μαζευτούν σε ένα σημείο λόγοι να θέλεις να βρίσκεσαι εκεί, και στο ΦΙΞ αυτοί οι λόγοι χτίζονται ένας ένας. Πρώτα η ιστορία: το συγκρότημα χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και είναι κηρυγμένο διατηρητέο μνημείο, ενώ τρία ιστορικά κτίρια αποκαθίστανται και δίπλα τους υψώνονται δύο νέα. Μετά τα ονόματα: το masterplan υπογράφει το βρετανικό γραφείο Foster + Partners. Με το ξενοδοχείο του συγκροτήματος η Hilton μπαίνει για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη, με άνοιγμα το 2029, ενώ τα σπίτια τα πουλά η Sotheby’s. Και τέλος ο πολιτισμός, που είναι το πιο έξυπνο κομμάτι του σχεδίου.
Ο πολιτισμός που ανεβάζει την αξία
Ένα από τα ιστορικά κτίρια ανήκει πλέον στο Υπουργείο Πολιτισμού. Εκεί θα στεγαστούν το MOMus με τη Συλλογή Κωστάκη της ρωσικής πρωτοπορίας και η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. Για την πόλη είναι κέρδος, γιατί ένα μνημείο που ρήμαζε ξαναζωντανεύει. Για το ιδιωτικό έργο είναι κάτι ακόμη: μια άγκυρα. Ο αγοραστής ενός ρετιρέ δεν πληρώνει μόνο για τη θέα. Πληρώνει και για το ότι το μουσείο και η ορχήστρα θα είναι δίπλα του. Η δημόσια πολιτιστική επένδυση εξυπηρετεί την πόλη, αλλά μπορεί ταυτόχρονα να ενισχύσει και την ελκυστικότητα των γειτονικών ιδιωτικών ακινήτων.
Η σχεδιαζόμενη απόκτηση του κτιρίου από το Δημόσιο προκάλεσε το 2024 κοινοβουλευτική ερώτηση για τη σχέση δημόσιας επένδυσης και ιδιωτικής ανάπτυξης. Τον Αύγουστο του 2025 το Υπουργείο αγόρασε το κτίριο έναντι περίπου 8,2 εκατ. ευρώ, ώστε να αποκατασταθεί και να στεγάσει πολιτιστικές λειτουργίες, ενώ η Dimand παραχώρησε δωρεάν τις μελέτες για την αποκατάσταση και την επανάχρησή του. Το ουσιαστικό ερώτημα για την πόλη λοιπόν είναι τι θα πάρει πίσω, μετρήσιμα. Το σχέδιο προβλέπει χώρους πρασίνου ανοιχτούς στο κοινό. Το ζητούμενο είναι να λειτουργήσουν στην πράξη ως χώρος της πόλης και όχι απλώς ως το περιβάλλον μιας ιδιωτικής ανάπτυξης.
Θα κατοικηθεί ή θα φυλάσσεται;
Εδώ κρίνεται όλο το στοίχημα. Και δεν κρίνεται τόσο από το από πού θα έρθουν οι αγοραστές, όσο από το πώς θα χρησιμοποιήσουν τα σπίτια. Ένας Θεσσαλονικιός μπορεί να κρατήσει το διαμέρισμα κλειστό ως επένδυση, ενώ ένας ξένος μπορεί να μείνει εκεί όλο τον χρόνο. Η μόνιμη κατοίκηση φέρνει καθημερινή κίνηση, ζήτηση για φούρνο, καφέ και σχολείο, δηλαδή ζωή στη γειτονιά. Τα σπίτια που ανοίγουν λίγες εβδομάδες τον χρόνο μπορούν να πιάσουν υψηλές τιμές χωρίς να δημιουργήσουν αντίστοιχη καθημερινή ζωή γύρω τους. Τότε το συγκρότημα κινδυνεύει να γίνει ένα πολυτελές “νησί”, που απλώς βρίσκεται στη δυτική Θεσσαλονίκη χωρίς να ανήκει σε αυτή.
Το στοίχημα είναι η γειτονιά
Η Dimand δεν παίζει μόνο με ένα οικόπεδο. Απέναντι από το ΦΙΞ έχει ήδη χτίσει το HUB 26, ένα μεγάλο συγκρότημα γραφείων, και η διοίκησή της έχει πει δημόσια ότι εξετάζει και άλλες επενδύσεις στην περιοχή. Αυτή είναι η «μακριά ματιά» του έργου. Αν το ΦΙΞ λειτουργήσει ως προορισμός και συνδεθεί με τη γύρω περιοχή, μπορεί να ενισχύσει τη ζήτηση και για τα γειτονικά ακίνητα, και η υπεραξία δεν θα μείνει απαραίτητα μέσα στα όρια του ΦΙΞ. Τότε όμως εμφανίζεται ένα δεύτερο ερώτημα: τι θα γίνει με όσους ζουν ήδη στη δυτική Θεσσαλονίκη, αν η περιοχή τους αρχίσει να ακριβαίνει;
Το ρολόι τρέχει
Είναι ένα έργο εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, με σπίτια που βγαίνουν προς πώληση πολύ πριν από την παράδοσή τους, η οποία σήμερα τοποθετείται στα τέλη του 2029. Σε τέτοια έργα ο αγοραστής δεν αγοράζει απλώς ένα σπίτι. Αγοράζει εμπιστοσύνη ότι η γειτονιά που του υπόσχονται θα υπάρχει όταν μετακομίσει.
Τι θα σημαίνει επιτυχία
Σε πέντε χρόνια το ΦΙΞ θα κριθεί με τρία απλά τεστ. Πρώτο, αν τα σπίτια κατοικούνται ή αν οι ιδιοκτήτες απλώς έχουν ένα κλειδί. Δεύτερο, αν το μουσείο και η ορχήστρα λειτουργούν και είναι πραγματικά ανοιχτά στην πόλη. Τρίτο, αν το συγκρότημα συνδέθηκε με τη γειτονιά ή έμεινε ένα ακριβό νησί δίπλα στη λεωφόρο. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν ένα ρετιρέ αξίζει 4,22 εκατ. ευρώ. Είναι αν μια μεγάλη ιδιωτική ανάπτυξη, μαζί με μια δημόσια πολιτιστική επένδυση, μπορεί να μετακινήσει το κέντρο βάρους μιας πόλης, και ποιος θα κρατήσει τελικά την αξία που θα δημιουργηθεί.
GOOD TO KNOW
Η Συλλογή Κωστάκη περιλαμβάνει 1.275 έργα της ρωσικής πρωτοπορίας και η απόκτησή της από το ελληνικό κράτος οριστικοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2000. Ο Γιώργος Κωστάκης εργάστηκε σε διπλωματικές αποστολές στη Μόσχα και επί δεκαετίες συγκέντρωνε έργα μιας καλλιτεχνικής πρωτοπορίας που είχε περιθωριοποιηθεί στη Σοβιετική Ένωση.
Η εξαίρεση της Χρυσής Βίζας: το γενικό όριο σε Αττική και Θεσσαλονίκη είναι 800.000 ευρώ. Για ακίνητα που προκύπτουν από αλλαγή χρήσης σε κατοικία και για διατηρητέα, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, το ελάχιστο όριο μπορεί να παραμένει στις 250.000 ευρώ.
Το διεθνές πρότυπο: ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής Battersea στο Λονδίνο έμεινε κλειστός για 39 χρόνια, μέχρι να ξανανοίξει στο κοινό τον Οκτώβριο του 2022 ως συγκρότημα κατοικιών, καταστημάτων και γραφείων. Εκεί βρίσκονται σήμερα το κατάστημα και τα νέα γραφεία της Apple στο Ηνωμένο Βασίλειο.
