Ο Γιώργος Μάναλης, οικοδόμος στο επάγγελμα, επέλεξε να αξιοποιήσει τη γη φυτεύοντας αμπέλια. Από εκείνη την απόφαση προέκυψε το Οινοποιείο Μάναλη, το οποίο λειτουργεί από το 2008 στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, με θέα στο Αιγαίο και στα γειτονικά κυκλαδονήσια.
Η ιδέα άρχισε να παίρνει μορφή την Καθαρά Δευτέρα του 2004, σε ένα ταξίδι στη Σύρο με τη σύζυγό του, Μαρία. Μια συζήτηση με φίλο, ο οποίος ενδιαφερόταν να αγοράσει το χωράφι του πεθερού του, οδήγησε σε διαφορετική κατεύθυνση. Ο ίδιος δεν ήθελε να το παραχωρήσει στο τίμημα που του προσφερόταν και σκεφτόταν να φυτέψει λίγα κλήματα για να εξασφαλίζει το κρασί του σπιτιού. Στη συζήτηση έπεσε η ιδέα της δημιουργίας οινοποιείου και ο Μάναλης αποφάσισε να την προχωρήσει.
Τα πρώτα σχέδια ετοιμάστηκαν μέσα σε είκοσι ημέρες και η πρόταση υποβλήθηκε σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα της Περιφέρειας. Με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και αξιοποιώντας την εμπειρία του στην οικοδομή, ανέλαβε να μετατρέψει το σχέδιο σε μια οργανωμένη εγκατάσταση παραγωγής κρασιού.
Η επιστροφή στα εγκαταλελειμμένα αμπέλια
Πίσω από την επένδυση υπήρχε η επιθυμία να επανέλθουν στην καλλιέργεια ποικιλίες που είχαν συνδεθεί με τη Σίκινο. Η αμπελουργία αποτελούσε παλαιότερα σημαντική πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους, με καΐκια από γειτονικά νησιά να προσεγγίζουν τη Σίκινο για να προμηθευτούν σταφύλια προς οινοποίηση. Η μετανάστευση των δεκαετιών του 1960 και του 1970 περιόρισε σταδιακά αυτή τη δραστηριότητα. Καθώς οικογένειες εγκατέλειπαν το νησί για να αναζητήσουν εργασία στο εξωτερικό, πολλά αμπέλια έμεναν χωρίς φροντίδα.
Σε αυτό το τοπίο άρχισε να αναπτύσσεται ο αμπελώνας του Γιώργου Μάναλη. Η αρχική έκταση μεγάλωσε με σταδιακές αγορές γειτονικών χωραφιών και νέες φυτεύσεις, με έμφαση σε ποικιλίες που εντοπίστηκαν στο ίδιο το νησί. Στην πορεία της προσπάθειας καλλιεργήθηκαν πέντε ποικιλίες, από τις οποίες προέκυψαν επτά διαφορετικά κρασιά, ενώ επιδίωξη του οινοποιού παραμένει η αξιοποίηση περισσότερων τοπικών ποικιλιών.
Τα αμπέλια αναπτύσσονται σε πεζούλες, σε σχετικά ελαφρύ, αμμώδες έδαφος, υπό άνυδρες συνθήκες. Το μικροκλίμα, το ανάγλυφο και η έκθεση στο κυκλαδίτικο περιβάλλον διαμορφώνουν τις συνθήκες μέσα στις οποίες παράγεται η πρώτη ύλη. Στο οινοποιείο, η παραγωγή του ιδιόκτητου αμπελώνα αξιοποιείται με σύγχρονες τεχνικές, διατηρώντας τη σύνδεση με την τοπική οινική παράδοση.
Το κρασί συναντά τη γαστρονομία
Σε υψόμετρο περίπου 430 μέτρων, στη διαδρομή από τη Χώρα προς την Επισκοπή, το οινοποιείο απέχει δύο χιλιόμετρα από τη Χώρα και έξι από την Αλοπρόνοια, το λιμάνι της Σικίνου. Οι βεράντες του, με ανοιχτό ορίζοντα προς το Αιγαίο, έχουν προσθέσει στην παραγωγική δραστηριότητα μια ξεχωριστή εμπειρία επίσκεψης.
Η γευσιγνωσία συνδυάζεται με το ηλιοβασίλεμα και με το εστιατόριο «Στροφυλιά», το οποίο έχει αναλάβει ο γιος του, Λουκάς, έχοντας σπουδάσει μαγειρική. Έτσι, η οικογενειακή επιχείρηση έχει διευρύνει τη δραστηριότητά της, συνδέοντας τα κρασιά της με το φαγητό και τη γνωριμία των επισκεπτών με τον τόπο παραγωγής τους.
Το οινοποιείο λειτουργεί με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εντάσσοντας την ενεργειακή του αυτονομία στη φιλοσοφία της εγκατάστασης. Η περίοδος επισκέψεων εκτείνεται από τον Μάιο έως τις 15 Οκτωβρίου, με υποδοχή καθημερινά από τις 18.00 έως αργά το βράδυ.
Πίσω από την εικόνα των επισκέψιμων χώρων, πάντως, βρίσκεται η απαιτητική καθημερινότητα του αμπελώνα. Για τον Γιώργο Μάναλη, η συστηματική παρουσία στο χωράφι και η έγκαιρη αντιμετώπιση κάθε προβλήματος αποτελούν προϋποθέσεις της παραγωγής. Η έλλειψη εργατικών χεριών στη Σίκινο παραμένει μία από τις βασικές δυσκολίες για τη συνέχιση και την επέκταση της προσπάθειας.
