THE BULLET POINT "PREVIEW"
Από 0,75% σε 1% εξετάζεται να αυξηθεί το τέλος παρεπιδημούντων, προκαλώντας την αντίδραση ΣΕΤΕ και ΠΟΞ. Εφόσον εφαρμοστεί, ο συντελεστής θα έχει διπλασιαστεί σε σχέση με το 0,5% που ίσχυε πριν από την αλλαγή του 2024.
Στα 588,47 εκατ. ευρώ έφτασαν το 2025 οι εισπράξεις από το Τέλος Ανθεκτικότητας, έναντι 124,65 εκατ. ευρώ το 2018 από τον τότε Φόρο Διαμονής. Η ΠΟΞ εκτιμά ότι τα έσοδα θα ξεπεράσουν τα 771 εκατ. ευρώ το 2026.
Στα 44,7 ευρώ φτάνουν οι φόροι και το μη μισθολογικό κόστος για ένα συγκρίσιμο ξενοδοχειακό δωμάτιο τεσσάρων αστέρων με τελική τιμή 150 ευρώ στην Ελλάδα, έναντι 24,1 ευρώ στην Κύπρο, σύμφωνα με μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ.
Στα κάγκελα βρίσκονται οι ξενοδόχοι απέναντι στο ενδεχόμενο νέας αύξησης του τέλους διαμονής παρεπιδημούντων από 0,75% σε 1%, καθώς η συζήτηση για την ενίσχυση των οικονομικών των δήμων ανοίγει, παράλληλα, ένα νέο μέτωπο για τον ήδη επιβαρυμένο φορολογικά -κατά τους ίδιους τους επαγγελματίες – ξενοδοχειακό κλάδο.
Η προοπτική της αύξησης, που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο των μέτρων στήριξης των δήμων στο συνέδριο της ΚΕΔΕ, προκαλεί την αντίδραση τόσο του Συνδέσμου Τουριστικών Επιχειρήσεων όσο και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να χρηματοδοτείται διαρκώς μέσω ενός μόνο παραγωγικού κλάδου.
Από την άλλη πλευρά, το ζητούμενο για τους δήμους είναι η εξασφάλιση πρόσθετων πόρων για υποδομές και υπηρεσίες σε προορισμούς που δέχονται αυξημένες τουριστικές πιέσεις. Το επίμαχο τέλος έχει ήδη αυξηθεί από 0,5% σε 0,75% με νόμο του 2024. Εάν προχωρήσει η νέα αύξηση στο 1%, ο συντελεστής θα έχει διπλασιαστεί μέσα σε δύο χρόνια, ενώ η επιβάρυνση σε σχέση με το σημερινό ανώτατο όριο θα είναι 33%.
Σύμφωνα με την ΠΟΞ, η προηγούμενη εμπειρία δείχνει ότι η δυνατότητα που δόθηκε στους δήμους να αυξήσουν το τέλος αξιοποιήθηκε ευρέως, αφού σε έρευνα σε 40 δήμους, οι 24 είχαν ήδη προχωρήσει σε αύξηση. Οι ξενοδοχειακοί φορείς ζητούν, συνεπώς, να μην προχωρήσει η αύξηση στο 1%, να διασφαλιστεί ο ανταποδοτικός χαρακτήρας του τέλους και να υπάρχει σαφής σύνδεση των εσόδων με έργα, υποδομές και υπηρεσίες που ενισχύουν τους προορισμούς. Ζητούν επίσης πραγματική είσπραξη του τέλους από τη βραχυχρόνια μίσθωση πριν εξεταστεί νέα επιβάρυνση των νόμιμων καταλυμάτων.
Η συζήτηση, βέβαια, δεν περιορίζεται στο συγκεκριμένο τέλος. Οι ξενοδόχοι βάζουν στο τραπέζι το συνολικό ύψος των επιβαρύνσεων που έχουν συσσωρευθεί τα τελευταία χρόνια. Ενδεικτικά, τα έσοδα του δημοσίου από τον Φόρο Διαμονής και, από το 2024, το Τέλος Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Κρίση – γνωστό στην αγορά ως πράσινο τέλος – αυξήθηκαν από 124,65 εκατ. ευρώ το 2018 σε 588,47 εκατ. ευρώ το 2025. Πρόκειται για αύξηση σχεδόν πενταπλάσια σε σχέση με το 2018 και σχεδόν τετραπλάσια σε σχέση με το 2023, όταν οι εισπράξεις ανέρχονταν σε 147,82 εκατ. ευρώ.
Η τάση συνεχίζεται και το 2026. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η ΠΟΞ, οι εισπράξεις αυξήθηκαν κατά 38% τον Ιανουάριο, 51% τον Φεβρουάριο, 48% τον Μάρτιο, 58% τον Απρίλιο και 13% τον Μάιο, με τη συνολική αύξηση στο πρώτο πεντάμηνο να διαμορφώνεται στο 31%. Με αυτόν τον ρυθμό, τα έσοδα εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν τα 771 εκατ. ευρώ. Από αυτά, σύμφωνα με την ΠΟΞ, περίπου το 92,6% καταβάλλεται από τα ξενοδοχεία, ενώ η βραχυχρόνια μίσθωση, παρά το γεγονός ότι διαθέτει περισσότερες κλίνες από το σύνολο των ξενοδοχείων, καταβάλλει περίπου το 8%.
Ακριβώς εδώ βρίσκεται και ένα από τα βασικά σημεία της αντιπαράθεσης. Ο ΣΕΤΕ υποστηρίζει ότι πριν από οποιαδήποτε νέα επιβάρυνση θα πρέπει να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά οι ήδη διαθέσιμοι πόροι. Επικαλείται μάλιστα έσοδα από το Τέλος Ανθεκτικότητας ύψους 588 εκατ. ευρώ το 2025, έναντι 134 εκατ. ευρώ το 2019, με τις εισπράξεις του 2026 να εκτιμάται ότι θα προσεγγίσουν τα 770 εκατ. ευρώ.
Στο φορολογικό σκέλος, οι ξενοδόχοι επικαλούνται και τη μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ για τη φορολογική ανταγωνιστικότητα, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα κατατάσσεται στην 5η θέση μεταξύ επτά ανταγωνιστικών μεσογειακών χωρών. Σε ένα συγκρίσιμο ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων, με τελική τιμή δωματίου 150 ευρώ, οι φόροι και το μη μισθολογικό κόστος φτάνουν στην Ελλάδα τα 44,7 ευρώ, ή 29,8% της τιμής, έναντι 24,1 ευρώ και 16,1% στην Κύπρο.
Η διαφορά αυτή, σύμφωνα με τη μελέτη, μεταφράζεται σε έως 38,4% χαμηλότερη λειτουργική κερδοφορία, έως 11,5% χαμηλότερα καθαρά έσοδα και υψηλότερο νεκρό σημείο λειτουργίας, στα 124,6 ευρώ ανά δωμάτιο έναντι 108,7 ευρώ στην Κύπρο. Το κέρδος ως ποσοστό των φόρων και εισφορών διαμορφώνεται στην Ελλάδα σε 56,9%, έναντι 171,1% στην Κύπρο.
GOOD TO KNOW
Το τέλος παρεπιδημούντων και το Τέλος Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Κρίση είναι δύο διαφορετικές επιβαρύνσεις. Το πρώτο υπολογίζεται ως ποσοστό επί των σχετικών εσόδων της επιχείρησης και αποδίδεται στους δήμους. Το δεύτερο επιβάλλεται ανά δωμάτιο ή κατάλυμα και διανυκτέρευση, διαφοροποιείται ανάλογα με την κατηγορία του καταλύματος και την περίοδο του έτους και αποτελεί δημόσιο έσοδο.
Επομένως, τα 588,47 εκατ. ευρώ που επικαλούνται οι ξενοδόχοι για το 2025 δεν αποτελούν έσοδα των δήμων από το τέλος παρεπιδημούντων. Η διάκριση έχει σημασία στη συζήτηση για το ποιοι εισπράττουν τις επιβαρύνσεις του τουρισμού και ποιοι χρηματοδοτούν τις τοπικές υποδομές.
