THE BULLET POINT "PREVIEW"
Το όνομα L’Oréal προέρχεται από το «L’Auréole», ένα γυναικείο χτένισμα που ήταν στη μόδα στο Παρίσι στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο χημικός Εζέν Σουελέρ το χρησιμοποίησε για τη βαφή μαλλιών που δημιούργησε το 1907.
Το 1971, η 23χρονη διαφημίστρια Ιλόν Σπεχτ έγραψε το «Because I’m worth it» για τη βαφή Préférence. Το σλόγκαν έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στην ιστορία της διαφήμισης και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα σε 40 γλώσσες.
Το 2026 η χρηματιστηριακή αξία της L’Oréal ξεπέρασε τα 230 δισ. ευρώ, αφήνοντας πίσω την LVMH, τον όμιλο Louis Vuitton και Dior. Στο εννεάμηνο οι πωλήσεις της ξεπέρασαν τα 35 δισ. ευρώ, με τη μεγαλύτερη αύξηση να προέρχεται από τα επαγγελματικά προϊόντα κομμωτηρίου.
Κάθε φορά που βλέπουμε το «L’Oréal» σε ένα μπουκάλι σαμπουάν ή σε ένα κουτί βαφής μαλλιών, διαβάζουμε στην ουσία το όνομα ενός χτενίσματος. Ήταν η μόδα που ακολουθούσαν οι Παριζιάνες στις αρχές του 1900 και λεγόταν «L’Auréole», από τη γαλλική λέξη για το φωτοστέφανο. Η μεγαλύτερη εταιρεία ομορφιάς στον κόσμο κουβαλά ακόμη αυτό το φωτοστέφανο στο όνομά της.
Το 1907 ένας νεαρός χημικός είχε μόλις φτιάξει μια καινούργια βαφή μαλλιών και έψαχνε ένα όνομα που να θυμίζει μόδα. Το βρήκε στο χτένισμα που έβλεπε καθημερινά γύρω του, άλλαξε λίγο τη λέξη και ονόμασε τη βαφή του «L’Auréale». Λίγο αργότερα θα το έκανε πιο απλό: L’Oréal. Το χτένισμα ξεχάστηκε γρήγορα, η λέξη όμως έμεινε.
Ο χημικός και ο κουρέας
Ο Εζέν Σουελέρ μεγάλωσε ανάμεσα σε γλυκά, στο ζαχαροπλαστείο που είχαν οι γονείς του στο Παρίσι, μια οικογένεια από την Αλσατία. Εκείνος όμως δεν ακολούθησε τη δουλειά των γονιών του και σπούδασε χημικός. Ήταν μόλις 26 χρονών όταν ένας κουρέας του ζήτησε κάτι που δεν υπήρχε ακόμα στα ράφια: μια βαφή που να δίνει φυσικό χρώμα χωρίς να καταστρέφει τα μαλλιά.
Τότε οι γυναίκες έβαφαν τα μαλλιά τους με χέννα ή με μεταλλικά άλατα, που έδιναν έντονο, τεχνητό χρώμα και τα ταλαιπωρούσαν. Ο Σουελέρ έφτιαξε μια βαφή πιο ήπια, με πιο φυσικό αποτέλεσμα, και είδε εκεί την ευκαιρία να στήσει δικό του εργαστήριο. Δύο χρόνια αργότερα ίδρυσε την εταιρεία του, με ένα όνομα που περιέγραφε ακριβώς τι πουλούσε: Société Française de Teintures Inoffensives pour Cheveux, δηλαδή Γαλλική Εταιρεία Ακίνδυνων Βαφών Μαλλιών. Έφτιαχνε ο ίδιος τις βαφές και τις πουλούσε στα κομμωτήρια του Παρισιού.
Δύο ονόματα για μία βαφή
Πριν καταλήξει στο «L’Auréale», ο Σουελέρ είχε κατοχυρώσει και ένα δεύτερο όνομα, το «Black and Gold». Παρέπεμπε στις σκούρες και στις ζεστές αποχρώσεις της βαφής, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ.
Το «L’Auréale» δεν κράτησε πολύ. Ο Σουελέρ, που αγαπούσε τη διαφήμιση και τα σλόγκαν, ήθελε κάτι πιο απλό. Έπαιξε με τους ήχους και τις συλλαβές και το όνομα έγινε πρώτα «Oréal» και μετά «L’Oréal». Μέσα σε λίγα χρόνια η βαφή βγήκε από τη Γαλλία και έφτασε στην Ιταλία, την Αυστρία και την Ολλανδία. Αργότερα άνοιξαν οι αγορές των ΗΠΑ, του Καναδά, της Βρετανίας και της Βραζιλίας. Το 1939 το L’Oréal έγινε και το επίσημο όνομα της εταιρείας.
Η διαφήμιση
Ο Σουελέρ αντιμετώπιζε τη διαφήμιση και την επικοινωνία ως προέκταση του εργαστηρίου. Στη δεκαετία του 1930 ανέθεσε τις αφίσες του σε κορυφαίους εικονογράφους της εποχής, έβγαλε το προϊόν στο ραδιόφωνο με δικό του jingle και κυκλοφόρησε το περιοδικό Votre Beauté, που έφτασε να έχει περισσότερες από 1 εκατ. αναγνώστριες. Η «διαφημιστική συνταγή» του Σουελέρ ισχύει μέχρι σήμερα. Πέρυσι η L’Oréal έδωσε σχεδόν 1 στα 3 ευρώ των πωλήσεών της σε διαφήμιση και προώθηση.
Γιατί το αξίζω
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 οι γυναίκες είχαν αρχίσει να βάφουν τα μαλλιά μόνες τους, στο σπίτι. Η L’Oréal ετοίμαζε για την αμερικανική αγορά μια τέτοια βαφή, την Préférence, και ανέθεσε την καμπάνια στη McCann-Erickson, στο Μανχάταν. Ο ανταγωνισμός διαφήμιζε τις δικές του βαφές με σλόγκαν όπως «Όσο πιο κοντά έρχεται εκείνος, τόσο καλύτερη δείχνεις».
Η Ιλόν Σπεχτ, μια νεαρή κειμενογράφος της ομάδας, δεν ήθελε να γράψει άλλη μια διαφήμιση για γυναίκες που ομορφαίνουν για χάρη ενός άντρα. Έτσι έγραψε ένα κείμενο όπου η γυναίκα μιλά στην κάμερα για τη δική της επιλογή και εξηγεί γιατί δεν τη νοιάζει που η βαφή της κοστίζει περισσότερο: «Because I’m worth it», δηλαδή «Γιατί το αξίζω».
Οι τέσσερις λέξεις έκαναν την Préférence την πρώτη βαφή στην Αμερική και με τα χρόνια έγιναν το σλόγκαν ολόκληρης της L’Oréal. Μισό αιώνα μετά ακούγονται ακόμη, μεταφρασμένες σε 40 γλώσσες, και η εταιρεία τις παρουσιάζει ως το μακροβιότερο διαφημιστικό σλόγκαν στην ιστορία.
Η κορυφή του χρηματιστηρίου
Σήμερα η L’Oréal είναι η πιο ακριβή εισηγμένη εταιρεία της Γαλλίας. Αξίζει πάνω από 230 δισ. ευρώ και έχει αφήσει αρκετά πίσω τον όμιλο της Louis Vuitton και της Dior, που για χρόνια κρατούσε την πρώτη θέση.
Η αλλαγή ήρθε τον Σεπτέμβριο. Η πολυτέλεια περνά δύσκολη χρονιά, και οι επενδυτές στράφηκαν σε κάτι πιο σίγουρο: το σαμπουάν, την κρέμα και τη βαφή που αγοράζουμε ακόμη και όταν κόβουμε τις ακριβές τσάντες. Τα αποτελέσματα δικαίωσαν την επιλογή τους, αφού στους πρώτους εννέα μήνες του 2026 οι πωλήσεις της L’Oréal ξεπέρασαν τα 35 δισ. ευρώ.
Τον έλεγχο της εταιρείας τον έχουν εδώ και μισό αιώνα οι ίδιοι δύο μέτοχοι, οι απόγονοι του Σουελέρ με περίπου 35% και η Nestlé με περίπου 20%. Πρόεδρος είναι ο Ζαν-Πολ Αγκόν, που το 1981, στα 24 του, ήταν επικεφαλής της ελληνικής θυγατρικής.
Πίσω στο κομμωτήριο
Το πιο ενδιαφέρον στα φετινά νούμερα είναι από πού έρχεται η ανάπτυξη. Τη μεγαλύτερη αύξηση στο εννεάμηνο την είχαν τα προϊόντα για τα κομμωτήρια, με 12,3%. Πάνω από έναν αιώνα μετά τον κουρέα που ζήτησε από τον Σουελέρ μια καινούργια βαφή, η L’Oréal βρίσκει ακόμη εκεί μεγάλο μέρος της δύναμής της.
GOOD TO KNOW
Το περίφημο «Because I’m worth it» δεν δημιουργήθηκε από τη διοίκηση της L’Oréal, αλλά από μια 23χρονη κειμενογράφο, την Ilon Specht, που εργαζόταν στη διαφημιστική McCann-Erickson στη Νέα Υόρκη.
Το 1971, όταν οι διαφημίσεις καλλυντικών παρουσίαζαν συχνά τις γυναίκες μέσα από το βλέμμα των ανδρών, εκείνη έγραψε ένα μήνυμα στο οποίο η γυναίκα δικαιολογούσε την επιλογή της στον εαυτό της και όχι σε κάποιον άλλον.
Η ιστορία πίσω από το σλόγκαν έγινε το 2024 αντικείμενο του ντοκιμαντέρ The Final Copy of Ilon Specht, σε σκηνοθεσία Ben Proudfoot.