Το 1985, το Ντουμπάι δεν είχε αεροπορική παράδοση. Δεν είχε ακόμη τη λάμψη, τους ουρανοξύστες και τον τουριστικό μαγνητισμό που το χαρακτηρίζουν σήμερα, ήταν κατά βάση μια έρημος. Είχε όμως πετρέλαιο, γεωγραφική θέση και έναν ηγέτη με ξεκάθαρη φιλοδοξία: να μετατρέψει την τελωνειακή γωνιά της Αραβικής Χερσονήσου σε παγκόσμιο σταυροδρόμι.
Εκείνη τη χρονιά ιδρύθηκε η Emirates. Ξεκίνησε με δύο μισθωμένα αεροσκάφη, ένα Boeing 727 και ένα Airbus A300, και με αρχικό κεφάλαιο 10 εκατ. δολαρίων από την κυβέρνηση του Ντουμπάι. Σαράντα χρόνια αργότερα, η εταιρεία έχει εξελιχθεί στη μεγαλύτερη διεθνή αεροπορική εταιρεία στον κόσμο, με στόλο που ξεπερνά τα 260 αεροσκάφη και δίκτυο που εκτείνεται σε περισσότερες από 140 χώρες.
Η λογική του κόμβου
Η Emirates χτίστηκε πάνω σε μια απλή αλλά πανίσχυρη ιδέα: τη γεωγραφία. Το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 ωρών πτήσης από το Ντουμπάι. Τα δύο τρίτα βρίσκονται σε απόσταση 8 ωρών. Ελάχιστες πόλεις στον κόσμο μπορούν να λειτουργήσουν με τέτοιο πλεονέκτημα.
Η εταιρεία το κατάλαβε νωρίς και σχεδίασε ολόκληρο το επιχειρηματικό της μοντέλο γύρω από αυτή τη θέση. Το Ντουμπάι δεν θα ήταν απλώς προορισμός. Θα γινόταν ενδιάμεσος σταθμός για τον κόσμο.
Ο Διεθνής Αερολιμένας του Ντουμπάι, το Dubai International Airport, έγινε ο κινητήρας αυτής της στρατηγικής. Το σημείο όπου μια πτήση από το Σίδνεϊ μπορεί να συναντά μια πτήση για το Λονδίνο και η Ανατολή συνδέεται με τη Δύση. Η Emirates μετέτρεψε τη μετακίνηση σε σύστημα.
Το σκηνικό της πολυτέλειας
Από νωρίς, η Emirates δεν προσπάθησε απλώς να μεταφέρει επιβάτες. αλλά να αλλάξει την εικόνα που είχαν οι επιβάτες για την πτήση.
Ήταν από τις πρώτες αεροπορικές εταιρείες που επένδυσαν τόσο έντονα στην εμπειρία μέσα στο αεροσκάφος: ντους εν πτήσει, ιδιωτικές σουίτες με κλειστές πόρτες στην πρώτη θέση, ανοιχτό bar για τους επιβάτες της business class.
Η Emirates ήθελε να ανταγωνίζεται στην εμπειρία, όχι μόνο στην τιμή ή στο δίκτυο. Το σύστημα ψυχαγωγίας ice, με περισσότερα από 6.500 κανάλια, έθεσε για χρόνια τον πήχη στον κλάδο. Η σαμπάνια στην οικονομική θέση, το πορσελάνινο σερβίτσιο, η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας στα 40.000 πόδια ήταν λεπτομέρειες με κόστος, αλλά και με στρατηγική αξία. Έχτιζαν αντίληψη.
Σε έναν κλάδο όπου η οικονομική θέση πιέζεται διαρκώς προς τη μείωση κόστους και η business class συχνά ακολουθεί τις τάσεις της αγοράς, η Emirates επέλεξε να διαφοροποιηθεί. Να κάνει την πολυτέλεια μέρος του brand της.
Η παρουσία στην Ελλάδα
Η σχέση της Emirates με την Ελλάδα ξεκίνησε το 1996, όταν η εταιρεία άρχισε να συνδέει την Αθήνα με το Ντουμπάι. Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, περισσότεροι από 4,5 εκατομμύρια επιβάτες έχουν ταξιδέψει με την Emirates από και προς την ελληνική αγορά.
Από τον Μάρτιο του 2017, η εταιρεία προσφέρει και τη μοναδική καθημερινή, απευθείας σύνδεση Ελλάδας και ΗΠΑ μέσω Ντουμπάι, 365 ημέρες τον χρόνο.
Έτσι, η Αθήνα δεν λειτουργεί μόνο ως προορισμός στο δίκτυο της Emirates, αλλά και ως κρίκος σε μια ευρύτερη αλυσίδα διεθνών μετακινήσεων
Η εταιρεία ως αρχιτεκτονική
Αυτό που κάνει την Emirates ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ως επιχειρηματική περίπτωση δεν είναι μόνο το μέγεθός της. Είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Η εταιρεία δεν γεννήθηκε απλώς ως αεροπορική. Υπήρξε εξαρχής μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου.
Ήταν μια πολιτική απόφαση που μετατράπηκε σε εμπορική πραγματικότητα. Το Ντουμπάι χρησιμοποίησε την Emirates ως εργαλείο οικονομικής ανάπτυξης, διεθνούς προβολής και διασύνδεσης με τον κόσμο. Με τη σειρά της, η εταιρεία δημιούργησε γύρω της ένα ολόκληρο αεροπορικό οικοσύστημα που τροφοδοτεί την οικονομία της πόλης: τουρισμό, εμπόριο, logistics, υπηρεσίες, υποδομές.
Το στοίχημα της συντήρησης
Πολύ πρόσφατα, η Emirates ανακοίνωσε την έναρξη κατασκευής του νέου μηχανολογικού της κέντρου στο Νότιο Ντουμπάι, αξίας 5,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Πρόκειται για μια επένδυση που αφορά τον ευρύτερο κλάδο της συντήρησης, επισκευής και αναβάθμισης αεροσκαφών, γνωστό ως MRO, από τα αρχικά Maintenance, Repair and Overhaul.
Το νέο συγκρότημα θα εκτείνεται σε 1,1 εκατομμύριο τετραγωνικά μέτρα, καθιστώντας το ένα από τα μεγαλύτερα του είδους του στον κόσμο. Θα έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετεί ταυτόχρονα 28 αεροσκάφη ευρείας ατράκτου, ενώ θα φιλοξενεί και το μεγαλύτερο εξειδικευμένο εργαστήριο συστημάτων προσγείωσης παγκοσμίως. Η ολοκλήρωση του έργου αναμένεται έως τα μέσα του 2030.
Ίσως αυτή να είναι, τελικά, και η μεγαλύτερη επιτυχία της Emirates. Ότι δεν έμεινε απλώς μια αεροπορική εταιρεία. Έγινε υποδομή. Και οι υποδομές, σε αντίθεση με τα brands, δεν αντικαθίστανται εύκολα.
