Τα περισσότερα πρωινά ξεκινούν με τον ίδιο τρόπο. Πριν ακόμη σηκωθούμε από το κρεβάτι, κοιτάζουμε το κινητό. Μηνύματα, ειδήσεις, email, ειδοποιήσεις. Μέσα σε λίγα λεπτά, το μυαλό έχει ήδη γεμίσει με όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Υπάρχει όμως μια διαφορετική συνήθεια, που τα τελευταία χρόνια αποκτά ξανά φίλους. Αντί να ανοίξεις μια οθόνη, ανοίγεις ένα τετράδιο.
Η πρακτική έγινε γνωστή μέσα από το βιβλίο The Artist’s Way της Julia Cameron και ονομάζεται «Πρωινές Σελίδες». Η ιδέα είναι πολύ απλή. Κάθε πρωί γράφεις με το χέρι τρεις σελίδες με ό,τι περνά από το μυαλό σου. Χωρίς συγκεκριμένο θέμα, χωρίς σωστή δομή και χωρίς να σε ενδιαφέρει αν το κείμενο είναι καλό.
Στην αρχή αυτό ακούγεται περίεργο. Τι να γράψει κανείς πριν πιει καν τον καφέ του;
Στην πράξη, οι περισσότεροι ξεκινούν με τα πιο απλά πράγματα. Τι έχουν να κάνουν μέσα στη μέρα, τι τους απασχολεί, τι τους εκνευρίζει ή ακόμη και ότι δεν ξέρουν τι να γράψουν. Όσο όμως συνεχίζεται η γραφή, συχνά εμφανίζονται σκέψεις που μέσα στην υπόλοιπη ημέρα χάνονται κάτω από τις υποχρεώσεις.
Δεν πρόκειται για ημερολόγιο ούτε για λογοτεχνική άσκηση. Κανείς δεν πρόκειται να διαβάσει αυτές τις σελίδες. Δεν χρειάζεται να είναι όμορφες ούτε σωστά γραμμένες. Ο σκοπός τους είναι να αδειάσουν για λίγο το μυαλό και να βάλουν σε μια σειρά όσα ήδη υπάρχουν μέσα του.
Ίσως γι’ αυτό πολλοί δημιουργοί, επιχειρηματίες και άνθρωποι που εργάζονται σε απαιτητικά επαγγέλματα διατηρούν μια αντίστοιχη πρωινή συνήθεια. Δεν γράφουν για να δημοσιεύσουν κάτι. Γράφουν γιατί τους βοηθά να ξεκινήσουν τη μέρα με μεγαλύτερη καθαρότητα.
Το χαρτί παίζει κι αυτό τον ρόλο του. Η γραφή με το χέρι είναι πιο αργή από το πληκτρολόγιο και αυτό αφήνει περισσότερο χρόνο στη σκέψη να οργανωθεί. Δεν υπάρχουν διορθώσεις, ειδοποιήσεις ή πειρασμός να ανοίξεις μια άλλη εφαρμογή.
Οι «Πρωινές Σελίδες» δεν είναι ένας κανόνας που πρέπει να τηρείται με αυστηρότητα. Αντί για τρεις σελίδες, μπορεί να είναι μία. Αντί για μισή ώρα, μπορεί να είναι δέκα λεπτά. Η αξία της συνήθειας δεν βρίσκεται στην ποσότητα, αλλά στη συνέπεια.
Σε μια εποχή όπου σχεδόν κάθε λέξη γράφεται για να σταλεί, να δημοσιευτεί ή να συγκεντρώσει αντιδράσεις, ένα τετράδιο που δεν προορίζεται για κανέναν άλλο μοιάζει σχεδόν πολυτέλεια. Και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που αυτή η τόσο απλή πρακτική συνεχίζει να επιστρέφει. Δεν υπόσχεται να αλλάξει τη ζωή μας. Προσφέρει απλώς λίγα ήσυχα λεπτά πριν αρχίσει πραγματικά η ημέρα.
