THE BULLET POINT "PREVIEW"
Τα αντικείμενα μίας χρήσης, όπως το ξυπνητήρι, η φωτογραφική μηχανή ή το music player, επιστρέφουν επειδή δημιουργούν σαφή όρια.
Η νέα τάση δεν αφορά την απόρριψη της τεχνολογίας, αλλά την επιλογή εργαλείων που μας βοηθούν να κάνουμε ένα πράγμα μέχρι το τέλος.
Η πολυλειτουργικότητα του smartphone προσφέρει ευκολία, αλλά συγκεντρώνει στην ίδια συσκευή και όλους τους καθημερινούς περισπασμούς.
Το ξυπνητήρι δείχνει την ώρα, η φωτογραφική τραβά εικόνες και το music player παίζει μουσική.
Σε έναν κόσμο πολυλειτουργικών συσκευών, η απλότητα επιστρέφει ως πλεονέκτημα.
Το smartphone αντικατέστησε δεκάδες αντικείμενα. Δεν χρειαζόμαστε πλέον ξεχωριστό χάρτη, αριθμομηχανή, φακό, ημερολόγιο, φωτογραφική μηχανή ή συσκευή αναπαραγωγής μουσικής.
Αυτή η συγκέντρωση λειτουργιών ήταν μία από τις μεγάλες υποσχέσεις της ψηφιακής εποχής: λιγότερα αντικείμενα, περισσότερες δυνατότητες.
Μαζί με την ευκολία, όμως, συγκεντρώθηκαν στην ίδια συσκευή και όλοι οι περισπασμοί. Ανοίγουμε το κινητό για να δούμε την ώρα και καταλήγουμε να απαντάμε σε μηνύματα. Θέλουμε να αλλάξουμε τραγούδι και λίγα λεπτά αργότερα βρισκόμαστε σε μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης.
Γιατί επιστρέφουν οι συσκευές μίας χρήσης
- Προστατεύουν μία δραστηριότητα από άσχετους περισπασμούς.
- Προσφέρουν σαφή όρια: κάνουν κάτι συγκεκριμένο και τίποτε περισσότερο.
- Μετατρέπουν μια καθημερινή πράξη σε συνειδητή επιλογή.
Ένα ξυπνητήρι δίπλα στο κρεβάτι σημαίνει ότι το κινητό δεν χρειάζεται να βρίσκεται στο κομοδίνο. Μια φωτογραφική μηχανή σημαίνει ότι μπορούμε να φωτογραφίσουμε μια στιγμή χωρίς να δούμε αμέσως μηνύματα, ειδήσεις και ειδοποιήσεις.
Η αποτελεσματικότητα δεν είναι πάντα ουδέτερη
Στην αρχή, η πολυλειτουργικότητα μοιάζει να εξοικονομεί χρόνο. Έχουμε τα πάντα σε ένα σημείο και μπορούμε να αλλάζουμε δραστηριότητα με μία κίνηση.
Ακριβώς αυτή η δυνατότητα συνεχούς αλλαγής, όμως, κάνει δυσκολότερη τη συγκέντρωση.
Δεν τελειώνουμε μια ενέργεια πριν ξεκινήσει η επόμενη. Η μουσική συνοδεύεται από μηνύματα. Η ανάγνωση διακόπτεται από ειδοποιήσεις. Η φωτογραφία μετατρέπεται αμέσως σε σκέψη για το πώς θα δημοσιευτεί.
Ένα αντικείμενο μίας χρήσης δημιουργεί ένα όριο που δεν χρειάζεται να το επιβάλουμε εμείς. Το όριο βρίσκεται ήδη στον σχεδιασμό του.
Η επιστροφή της υλικότητας
Υπάρχει και κάτι ακόμη. Τα αντικείμενα έχουν βάρος, υφή, κουμπιά και φθορά. Μαθαίνουμε πώς λειτουργούν, θυμόμαστε πού βρίσκονται και συχνά τα συνδέουμε με συγκεκριμένες περιόδους της ζωής μας.
Ένα ψηφιακό εργαλείο μπορεί να αντικατασταθεί από μια αναβάθμιση χωρίς να το αντιληφθούμε. Ένα φυσικό αντικείμενο αποκτά σημάδια. Γερνά μαζί μας.
Η αξία του δεν είναι μόνο πρακτική. Είναι και συναισθηματική.
Όχι λιγότερη τεχνολογία, αλλά καλύτερα όρια
Η επιστροφή σε συσκευές μίας χρήσης δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία απέτυχε. Σημαίνει ότι αρχίζουμε να διακρίνουμε την ευκολία από την ανεξέλεγκτη πρόσβαση.
Μπορούμε να χρησιμοποιούμε το smartphone όταν πραγματικά χρειαζόμαστε τις δυνατότητές του και, παράλληλα, να προστατεύουμε κάποιες δραστηριότητες από αυτό.
Να διαβάζουμε σε χαρτί. Να ξυπνάμε με ξυπνητήρι. Να ακούμε ένα άλμπουμ από μια συσκευή που δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο.
Μερικές φορές, το καλύτερο εργαλείο δεν είναι αυτό που μπορεί να κάνει τα πάντα.
Είναι εκείνο που μας βοηθά να κάνουμε ένα πράγμα μέχρι το τέλος.
