THE BULLET POINT "PREVIEW"
Η βαρεμάρα μπορεί να βοηθήσει την παρατήρηση, τη δημιουργικότητα και την εμφάνιση σκέψεων χωρίς εξωτερική καθοδήγηση.
Κάθε μικρή στιγμή αναμονής γεμίζει πλέον αυτόματα από μια οθόνη, αφήνοντας ελάχιστο χώρο για πραγματική αδράνεια.
Όταν σταματά η συνεχής ροή περιεχομένου, η προσοχή επιστρέφει σταδιακά σε εμάς.
Κάθε κενή στιγμή γεμίζει πλέον από μια οθόνη. Τι μπορεί να συμβεί αν σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τη βαρεμάρα ως πρόβλημα που χρειάζεται άμεση λύση;
Περιμένουμε το ασανσέρ και κοιτάζουμε το κινητό. Στεκόμαστε σε μια ουρά και ανοίγουμε μια εφαρμογή. Το φανάρι αργεί να αλλάξει και το χέρι κατευθύνεται σχεδόν αυτόματα προς την τσέπη.
Οι στιγμές χωρίς δραστηριότητα έχουν περιοριστεί. Δεν εξαφανίστηκαν επειδή η καθημερινότητα έγινε πιο γεμάτη, αλλά επειδή αποκτήσαμε έναν εύκολο τρόπο να καλύπτουμε κάθε μικρό κενό.
Η βαρεμάρα αντιμετωπίζεται ως αποτυχία. Σαν να σημαίνει ότι δεν βρήκαμε κάτι αρκετά ενδιαφέρον να κάνουμε.
Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από το κενό
- Η δυνατότητα να παρατηρήσουμε τον χώρο και τους ανθρώπους γύρω μας.
- Η εμφάνιση σκέψεων που δεν έχουν προκαθοριστεί από κάποιο περιεχόμενο.
- Η ευκαιρία να αναζητήσουμε μόνοι μας τι πραγματικά θέλουμε να κάνουμε.
- Η βαρεμάρα δεν είναι πάντα ευχάριστη. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστη.
Η μηχανή που δεν σταματά να προτείνει
Οι ψηφιακές πλατφόρμες έχουν σχεδιαστεί ώστε να μη φτάνουμε εύκολα στο τέλος. Κάθε βίντεο ακολουθείται από άλλο. Κάθε άρθρο συνοδεύεται από προτάσεις. Κάθε κίνηση παράγει την επόμενη επιλογή.
Δεν χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι θέλουμε. Το σύστημα είναι έτοιμο να μας προσφέρει κάτι πριν δημιουργηθεί η ερώτηση.
Αυτή η συνεχής ροή μάς προστατεύει από το κενό. Ταυτόχρονα, μας στερεί την ευκαιρία να αποφασίσουμε μόνοι μας πώς θα το γεμίσουμε.
Οι ιδέες δεν εμφανίζονται πάντα όταν τις ζητάμε
Πολλές σκέψεις εμφανίζονται σε στιγμές χαμηλής έντασης: στο ντους, στο περπάτημα, στην οδήγηση ή λίγο πριν από τον ύπνο.
Δεν εμφανίζονται επειδή πιέσαμε τον εαυτό μας να είναι δημιουργικός. Εμφανίζονται όταν η προσοχή δεν καταλαμβάνεται πλήρως από κάτι άλλο.
Η βαρεμάρα δημιουργεί ακριβώς αυτόν τον χαλαρό χώρο.
Δεν εγγυάται ότι θα γεννηθεί κάποια σημαντική ιδέα. Απλώς επιτρέπει στις σκέψεις να κινηθούν χωρίς συνεχή εξωτερική καθοδήγηση.
Να αντέξουμε τα πρώτα λεπτά
Το δυσκολότερο μέρος της αδράνειας είναι συχνά η αρχή. Όταν αφήνουμε το κινητό, νιώθουμε την ανάγκη να το ξαναπιάσουμε πριν ακόμη υπάρξει πραγματικός λόγος.
Η συνήθεια απαιτεί μια μικρή περίοδο προσαρμογής.
Αν αντέξουμε αυτά τα πρώτα λεπτά, ο ρυθμός αλλάζει. Αρχίζουμε να ακούμε ήχους που υπήρχαν ήδη, να προσέχουμε λεπτομέρειες και να αναγνωρίζουμε τι σκεφτόμαστε.
Δεν συμβαίνει κάτι θεαματικό. Και ίσως αυτό είναι ακριβώς το ζητούμενο.
Το δικαίωμα να μην ψυχαγωγούμαστε
Δεν χρειάζεται κάθε στιγμή να είναι παραγωγική, δημιουργική ή ευχάριστη. Μπορούμε απλώς να υπάρχουμε μέσα της.
Η βαρεμάρα δεν είναι απαραίτητα το αντίθετο της ενδιαφέρουσας ζωής. Μπορεί να είναι ο χώρος ανάμεσα στα πράγματα που δίνει στα υπόλοιπα μεγαλύτερη ένταση.
Όταν δεν γεμίζουμε κάθε κενό, η προσοχή μας επανέρχεται σταδιακά σε εμάς.
Ο αλγόριθμος μπορεί να προτείνει τι θα δούμε, τι θα ακούσουμε και τι θα διαβάσουμε στη συνέχεια.
Δεν μπορεί όμως να αποφασίσει τι θα σκεφτούμε όταν, για λίγα λεπτά, δεν μας προτείνει απολύτως τίποτα.
