THE BULLET POINT "PREVIEW"
Η Sony παρουσίασε επίχρυσο Walkman των 5.900 δολαρίων. Δεν παίζει κασέτες, αλλά κουβαλά ένα όνομα που θυμίζει σε μια ολόκληρη γενιά το 1979.
Τα βινύλια ξεπέρασαν στις ΗΠΑ το ένα δισεκατομμύριο δολάρια, ενώ η σειρά Instax της Fujifilm έχει ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια τεμάχια παγκοσμίως.
Στο streaming πληρώνουμε για πρόσβαση, στο βινύλιο για κατοχή. Όταν όλα γίνονται άμεσα και άυλα, το περιορισμένο αποκτά ξανά αξία.
Η Sony παρουσίασε ένα επίχρυσο Walkman των 5.900 δολαρίων. Τα βινύλια ξεπέρασαν στις ΗΠΑ το ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Η σειρά Instax της Fujifilm πέρασε τα 100 εκατομμύρια πωλήσεις. Σε μια εποχή που σχεδόν τα πάντα είναι άμεσα διαθέσιμα από μια οθόνη, γιατί πληρώνουμε όλο και περισσότερα για το «παλιό»;
Τον Ιούλιο του 1979 η Sony έβγαλε στην αγορά της Ιαπωνίας μια μικρή συσκευή κασέτας με ακουστικά. Το Walkman έκανε την προσωπική ακρόαση μουσικής στον δρόμο μαζική συνήθεια. Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, η ίδια εταιρεία παρουσιάζει ένα νέο Walkman με επίχρυσο σώμα από χαλκό και τιμή 5.900 δολάρια στις ΗΠΑ. Δίπλα του παρουσίασε δύο φθηνότερα, αν και κάθε άλλο παρά φθηνά, μοντέλα στα 3.000 και στα 1.900 δολάρια.
Το πιο ενδιαφέρον εδώ δεν είναι μόνο η τιμή. Είναι ότι η συσκευή δεν παίζει κασέτες. Είναι ένα σύγχρονο ψηφιακό μηχάνημα για ανθρώπους που θέλουν τον καλύτερο δυνατό ήχο, και μπορεί να παίξει ακόμη και μουσική από streaming. Αυτό που η Sony κουβαλά από το 1979 είναι κάτι άλλο: ένα όνομα που θυμίζει σε μια ολόκληρη γενιά την πρώτη φορά που είχε τη μουσική της στην τσέπη.
Δεν είναι μόνο η Sony
Το Walkman είναι το πιο ακριβό παράδειγμα μιας τάσης που κρατά χρόνια. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο της αμερικανικής δισκογραφίας (RIAA), τα έσοδα χονδρικής από βινύλια στις ΗΠΑ ξεπέρασαν το 2025 το ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Ήταν η 19η συνεχόμενη χρονιά ανάπτυξης. Οι πωλήσεις βινυλίου σε τεμάχια ξεπερνούν πλέον τις πωλήσεις CD, του μέσου που κάποτε απειλούσε να τα εξαφανίσει.
Το ίδιο συμβαίνει στη φωτογραφία. Η Fujifilm ανακοίνωσε ότι οι συνολικές πωλήσεις της σειράς Instax, που περιλαμβάνει στιγμιαίες φωτογραφικές μηχανές και φορητούς εκτυπωτές για το κινητό, ξεπέρασαν τα 100 εκατομμύρια τεμάχια από το 1998. Η Instax συνέβαλε στην ανάπτυξη του κλάδου φωτογραφίας της εταιρείας, μαζί με τις ψηφιακές της μηχανές. Σε μια εποχή που κάθε κινητό τραβάει σχεδόν απεριόριστες φωτογραφίες, η Fujifilm έχει χτίσει μια τεράστια αγορά πάνω στο ακριβώς αντίθετο: τη φωτογραφία που τυπώνεται, την κρατάς στο χέρι και κοστίζει κάθε φορά που την τυπώνεις.
Τι αγοράζουμε, τελικά;
Κατά τη γνώμη μας, δεν αγοράζουμε μόνο το προϊόν. Αγοράζουμε και αυτό που μας έλειψε όταν όλα έγιναν ψηφιακά.
Ένα βινύλιο δεν το ακούς βιαστικά στο τρένο. Απαιτεί μια μικρή ιεροτελεστία: να καθίσεις, να βάλεις τη βελόνα στον δίσκο, να τον γυρίσεις από την άλλη πλευρά. Μια τυπωμένη φωτογραφία Instax δεν μένει χαμένη ανάμεσα σε χιλιάδες αρχεία. Την κρατάς στο χέρι και τη δίνεις σε κάποιον. Αυτό που κάποτε θεωρούσαμε μειονέκτημα, την προσπάθεια και το όριο, γίνεται σήμερα ο λόγος που πληρώνουμε. Όταν όλα γίνονται άμεσα, άυλα και σχεδόν απεριόριστα, το περιορισμένο αποκτά ξανά αξία.
Υπάρχει και κάτι ακόμα: η ιδιοκτησία. Στο streaming πληρώνουμε για πρόσβαση. Στο βινύλιο πληρώνουμε για κατοχή. Ένας δίσκος στο ράφι, μια φωτογραφία στο ψυγείο, ένα αντικείμενο στην τσέπη, είναι δικά μας.
Το επιχειρηματικό μάθημα
Μέσα στην ίδια τάση υπάρχουν στην πραγματικότητα δύο διαφορετικές αγορές. Η μία πουλά το παρελθόν ως πολυτέλεια, όπως κάνει η Sony με ένα Walkman των 5.900 δολαρίων. Η άλλη το κάνει ξανά μαζικό προϊόν, όπως η Fujifilm με την Instax. Το κοινό τους στοιχείο δεν είναι η τιμή. Είναι ότι και οι δύο πουλούν μια φυσική εμπειρία μέσα σε έναν ψηφιακό κόσμο.
Για τις εταιρείες, το μήνυμα είναι διπλό. Το πρώτο είναι ότι ένα ιστορικό όνομα αξίζει πολύ, αρκεί να το χρησιμοποιήσεις προσεκτικά. Η Sony δεν έβγαλε ξανά το παλιό Walkman. Έβαλε το όνομά του σε ένα πολύ ακριβό, σύγχρονο προϊόν για λίγους, αξιοποιώντας την ιστορία του για να στηρίξει μια premium πρόταση.
Το δεύτερο είναι ότι η νοσταλγία δεν αφορά μόνο όσους θυμούνται. Τα στοιχεία της εταιρείας μουσικών δεδομένων Luminate για τις ΗΠΑ δείχνουν ότι ο μέσος αγοραστής βινυλίου γίνεται όλο και νεότερος, με σημαντική παρουσία αγοραστών κάτω των 35 ετών. Πολλοί από αυτούς δεν νοσταλγούν κάτι που έζησαν. Αναζητούν κάτι που τους λείπει.
Το ερώτημα για τα επόμενα χρόνια είναι πόσο μπορεί να μεγαλώσει αυτή η αγορά και πόσο από το σημερινό ενδιαφέρον θα γίνει σταθερή συνήθεια. Τα στοιχεία, για την ώρα, δείχνουν ότι η αγορά δεν βιάζεται να γυρίσει σελίδα.
GOOD TO KNOW
Το πρώτο Walkman, το TPS-L2, κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία την 1η Ιουλίου 1979, με τιμή 33.000 γιεν. Η Sony σταμάτησε την παραγωγή των Walkman κασέτας στην Ιαπωνία το 2010, τρεις δεκαετίες μετά. Το όνομα όμως επέζησε από το μέσο για το οποίο φτιάχτηκε: συνέχισε να ζει σε ψηφιακές συσκευές και σήμερα βρίσκεται πάνω σε μια επίχρυση συσκευή των 5.900 δολαρίων.
