easyShop: Πώς ο Στέλιος μπαίνει στο ηλεκτρονικό εμπόριο χωρίς να κατέχει ούτε ένα προϊόν

Τριάντα χρόνια μετά την easyJet, ο Στέλιος Χατζηιωάννου μπαίνει στο ηλεκτρονικό εμπόριο. Τον Οκτώβριο του 2026 ξεκίνησε τη λειτουργία της η πλατφόρμα easyShop.com, σε 21 ευρωπαϊκές χώρες ταυτόχρονα, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Η εταιρεία μιλά για εκατομμύρια προϊόντα από εκατοντάδες εμπόρους, ενώ περισσότεροι μπαίνουν ενόψει της Black Friday και των Χριστουγέννων. Πίσω από την ανακοίνωση όμως υπάρχει ένα επιχειρηματικό σχέδιο πιο ενδιαφέρον από το ίδιο το λανσάρισμα.

Ποιος κάνει τι

Το easyShop δεν το λειτουργεί το easyGroup. Το easyGroup δημιουργεί και κατέχει το σήμα «easy» και το παραχωρεί σε συνεργάτες, εισπράττοντας δικαιώματα. Την τεχνολογία και τη λειτουργία της πλατφόρμας έχει αναλάβει η βρετανική OnCommerce, η εταιρεία πίσω από το marketplace OnBuy, που ίδρυσε το 2016 ο Cas Paton. Όπως είπε το ίδιο το easyGroup όταν ανακοίνωσε τη συνεργασία τον Ιούνιο, πρόκειται για μοντέλο «χαμηλών κεφαλαίων». Το ένα μέρος φέρνει το όνομα και το άλλο την πλατφόρμα και την καθημερινή λειτουργία.

Πρώτη λογική: το όνομα μπορεί να λύσει το πιο δύσκολο πρόβλημα

Ένα marketplace χρειάζεται ταυτόχρονα πωλητές και αγοραστές. Οι πωλητές πηγαίνουν όπου υπάρχουν αγοραστές, και οι αγοραστές όπου υπάρχει ποικιλία. Το πιο ακριβό κομμάτι είναι να φέρεις κόσμο από την πρώτη μέρα. Η επιχειρηματική υπόθεση είναι ότι ένα όνομα ήδη αναγνωρίσιμο σε όλη την Ευρώπη μπορεί να μειώσει το κόστος και τον χρόνο που χρειάζεται μια νέα πλατφόρμα για να συστηθεί στο κοινό.

Η OnBuy έχει ήδη επιλέξει ανάλογη στρατηγική με το Comet. Το 2025 ανακοίνωσε ότι αγόρασε το σήμα αυτής της παλιάς βρετανικής αλυσίδας ηλεκτρικών ειδών, για να το επαναφέρει ως ψηφιακό κατάστημα. Τώρα κάνει κάτι αντίστοιχο σε ευρωπαϊκή κλίμακα: δεν αγοράζει το «easy», αλλά λειτουργεί μια πλατφόρμα που το φέρει.

Δεύτερη λογική: «δεν ανταγωνίζομαι τον πωλητή μου»

Το easyShop δεν έχει δικό του απόθεμα, δεν πουλά δικά του προϊόντα και δηλώνει ότι δεν θα ανταγωνιστεί ποτέ τους εμπόρους που φιλοξενεί. Ο Cas Paton το είπε καθαρά: πολλοί έμποροι χτίζουν την επιχείρησή τους πάνω σε μια πλατφόρμα που είναι ταυτόχρονα ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής τους. Δεν χρειάζεται να κατονομάσει κανέναν. Η αναφορά στις μεγάλες πλατφόρμες που πουλούν και δικά τους προϊόντα δίπλα σε αυτά των πωλητών είναι προφανής. Η διοίκηση του easyShop δηλώνει μάλιστα ανοιχτά ότι φιλοδοξεί να ανταγωνιστεί την Amazon.

Τρίτη λογική: ένας λογαριασμός για 21 αγορές

Η πλατφόρμα επιτρέπει στους εμπόρους να διαχειρίζονται πωλήσεις σε 21 αγορές από έναν λογαριασμό, χωρίς να ιδρύσουν εταιρεία σε καθεμία, και υπολογίζει αυτόματα τον ΦΠΑ. Ο πωλητής επιλέγει σε ποιες χώρες θα πουλά και ορίζει τιμές, απόθεμα και παραδόσεις για κάθε αγορά. Το ευρωπαϊκό σύστημα One Stop Shop συμπληρώνει αυτή την ευκολία για τις επιλέξιμες ενδοενωσιακές πωλήσεις. Από τον Ιούλιο του 2021, επιτρέπει να δηλώνεται και να πληρώνεται μέσα από ένα κράτος μέλος ο ΦΠΑ για τις πωλήσεις αυτές σε καταναλωτές άλλων χωρών της ΕΕ.

Τι σημαίνει για την Ελλάδα

Για έναν Έλληνα έμπορο, το easyShop προσθέτει έναν ακόμη δρόμο πρόσβασης σε καταναλωτές του εξωτερικού. Για τον Έλληνα καταναλωτή, είναι ένα ακόμη μεγάλο ηλεκτρονικό «εμπορικό κέντρο».

Η ελληνική αγορά όμως δεν είναι εύκολη για νέους παίκτες. Σύμφωνα με την έρευνα του Ελληνικού Συνδέσμου Ηλεκτρονικού Εμπορίου (GR.EC.A) και του ELTRUN, το 77,6% όσων αγοράζουν online το κάνουν συχνά ή πολύ συχνά. Το 72,8% εμπιστεύεται περισσότερο γνωστά ή επώνυμα ηλεκτρονικά καταστήματα. Ο Έλληνας, δηλαδή, αγοράζει ήδη online. Το easyShop δεν χρειάζεται να δημιουργήσει τη συνήθεια. Χρειάζεται να κερδίσει εμπιστοσύνη μέσα σε μια συνήθεια που έχει ήδη ωριμάσει, όπου υπάρχουν ισχυρές ελληνικές πλατφόρμες και μεγάλοι ξένοι παίκτες.

Υπάρχει και ένα πρακτικό ζήτημα. Το easyShop δεν έχει δική του αποθήκη ούτε δικό του δίκτυο διανομής, οπότε την εμπειρία της παράδοσης την καθορίζει κάθε έμπορος χωριστά. Σε μια αγορά όπου η γρήγορη και αξιόπιστη παράδοση έχει γίνει βασική προσδοκία, αυτό είναι ταυτόχρονα ευελιξία και ρίσκο.

Η οπτική μας

Για το easyGroup, το σχέδιο περιορίζει τις ανάγκες επένδυσης: δίνει το όνομα και εισπράττει δικαιώματα. Δεν είναι όμως χωρίς ρίσκο, γιατί κάθε κακή αγοραστική εμπειρία θα φέρει πάνω της το «easy». Για την OnCommerce, το στοίχημα είναι μεγάλο: πρέπει να κάνει ένα γνωστό όνομα να σημαίνει «εδώ ψωνίζω» σε 21 αγορές ταυτόχρονα. Το «easy» έχει ταυτιστεί με τη φθηνή πτήση. Το ερώτημα είναι αν αυτή η αναγνωρισιμότητα μπορεί να γίνει και εμπιστοσύνη στις αγορές.

Η πιο έξυπνη ιδέα του εγχειρήματος δεν είναι το όνομα. Είναι η υπόσχεση προς τον έμπορο ότι η πλατφόρμα δεν θα γίνει ποτέ ανταγωνιστής του. Αν την κρατήσει, μπορεί να τραβήξει εμπόρους που φοβούνται να εξαρτηθούν από τους μεγάλους. Στην Ελλάδα όμως η προσέλκυση εμπόρων είναι μόνο η αρχή. Το δυσκολότερο είναι να αποκτήσει επαναλαμβανόμενους αγοραστές, με ανταγωνιστικές τελικές τιμές, αξιόπιστη παράδοση και εύκολες επιστροφές.