Η Ευαγγελία και ο Κοσμάς Παναγιωτίδης καλλιεργούν σιτάρι, φακές, ρεβίθια και φασόλια στον Άγιο Αντώνιο Θέρμης. Με δικό τους συσκευαστήριο και την οικογένεια παρούσα από τη σπορά μέχρι την πρώτη δοκιμή στην κατσαρόλα, διεκδικούν πλέον θέση σε περισσότερα ράφια της Θεσσαλονίκης.
Το καλοκαίρι, όταν τελειώνει το αλώνισμα της φακής και του ρεβιθιού στον Άγιο Αντώνιο Θέρμης, η μητέρα της Ευαγγελίας και του Κοσμά Παναγιωτίδη παίρνει από τη νέα σοδειά και τη βάζει στην κατσαρόλα. Περιμένει να δει πόσο εύκολα βράζουν τα όσπρια και πώς είναι η γεύση τους. Η δοκιμή επαναλαμβάνεται με διαφορετικές συνταγές, ώστε η οικογένεια να ξέρει πώς συμπεριφέρεται το προϊόν στο μαγείρεμα. Έτσι, για ένα διάστημα το καλοκαιρινό μενού στο σπίτι έχει συχνά φακές και ρεβίθια, μαγειρεμένα με όσους τρόπους ξέρουν.
Η οικογενειακή κουζίνα είναι η πρώτη στάση μιας διαδρομής που πλέον καταλήγει και στα ράφια των καταστημάτων. Τα δύο αδέρφια καλλιεργούν στο ορεινό χωριό της Θέρμης σιτάρι και όσπρια, τα οποία συσκευάζουν και διαθέτουν με τη δική τους επωνυμία, Μέρα. Η παραγωγή τους έχει βρει θέση στα σπίτια της περιοχής. Το επόμενο βήμα είναι να τη γνωρίσουν περισσότεροι καταστηματάρχες και καταναλωτές στη Θεσσαλονίκη. Αυτό το κομμάτι της δουλειάς το έχει αναλάβει η Ευαγγελία, που πριν βρεθεί στα χωράφια είχε το δικό της κομμωτήριο.
Το πρώτο τρακτέρ στα οκτώ και η επιστροφή στο χωράφι
Ο Κοσμάς ανέβηκε για πρώτη φορά σε τρακτέρ στα οκτώ του χρόνια. Ο πατέρας των αδερφών ήταν αγρότης και καλλιεργούσε κυρίως σιτάρι και βαμβάκι, ενώ αργότερα πρόσθεσε και τις ντομάτες. Ο Κοσμάς ακολούθησε αρχικά τη δουλειά του επαγγελματία οδηγού. Όταν μπήκε στην οικογενειακή καλλιέργεια, κράτησε το σιτάρι και δοκίμασε δίπλα του τα ρεβίθια. Η ιδέα να δημιουργήσει μια δική του επιχείρηση με όσπρια ήταν κάτι που ήθελε εδώ και χρόνια.
Η Ευαγγελία έφτασε στην ίδια δουλειά από άλλη διαδρομή. Είχε γίνει κομμώτρια και διατηρούσε κομμωτήριο. Μετά το 2010, στα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης, αποφάσισε να το κλείσει και να δουλέψει μαζί με τον αδερφό της. Η παραγωγή διευρύνθηκε σταδιακά. Μετά τα ρεβίθια ήρθαν οι φακές και, πιο πρόσφατα, τα φασόλια. Το σιτάρι παρέμεινε στο πρόγραμμα, καθώς, όπως εξηγεί η Ευαγγελία, τα εδάφη του Αγίου Αντωνίου ευνοούν τόσο τα σιτηρά όσο και τα όσπρια.
Η δουλειά μοιράζεται ανάλογα με την εποχή. Στη σπορά και στο αλώνισμα, όταν οι ανάγκες μεγαλώνουν, βοηθά όλη η οικογένεια. Η αδερφή τους, η Δέσποινα, συνδράμει στα λογιστικά, ενώ η μητέρα τους περιμένει κάθε καλοκαίρι τη νέα παραγωγή για την πρώτη δοκιμή. Για την Ευαγγελία, η γνώση που αποκτά δουλεύοντας στο χωράφι και δοκιμάζοντας τη σοδειά στο σπίτι είναι μέρος της δουλειάς της στις πωλήσεις. Όταν παρουσιάζει τα όσπρια σε ένα κατάστημα, ξέρει από πρώτο χέρι πώς βράζουν και πώς μπορούν να μαγειρευτούν.
Πώς η σοδειά απέκτησε όνομα και μπήκε στο ράφι
Το δικό τους συσκευαστήριο ήταν το βήμα που επέτρεψε στα αδέρφια να διαθέσουν τα όσπριά τους με τη δική τους επωνυμία. Ο Κοσμάς διάλεξε το όνομα Μέρα με μια απλή ιδέα. Τα όσπρια μπορούν να μπουν στο καθημερινό τραπέζι με περισσότερους από έναν τρόπους.
Στη συσκευασία, λοιπόν, η οικογένεια πρόσθεσε προτάσεις σερβιρίσματος, όπως σαλάτα με φακές, κίτρινη φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και ρεβίθια στον φούρνο με μελιτζάνες. Οι προτάσεις αυτές συνεχίζουν, πάνω στο σακουλάκι, αυτό που γίνεται κάθε καλοκαίρι στην κουζίνα του σπιτιού. Η οικογένεια δοκιμάζει τα όσπρια της νέας σοδειάς σε διαφορετικά πιάτα και δίνει στον αγοραστή μια ιδέα για το τι μπορεί να κάνει με αυτά.
Για κάποιον που πιάνει πρώτη φορά τη συσκευασία στο ράφι, μια συνταγή είναι ένας πρακτικός τρόπος να γνωρίσει το προϊόν. Τα όσπρια Μέρα έχουν ήδη αρχίσει να μπαίνουν σε σούπερ μάρκετ και σε καταστήματα με παραδοσιακά τρόφιμα. Στον Άγιο Αντώνιο, η οικογένεια μπορούσε να στηριχθεί στους ανθρώπους που γνώριζαν ήδη τη δουλειά της.
Στη Θεσσαλονίκη, η Ευαγγελία χρειάζεται να κάνει αυτή τη γνωριμία από την αρχή, κατάστημα με κατάστημα. Στο χωριό, στο μεταξύ, η επόμενη σοδειά θα περάσει από την ίδια πρώτη δοκιμή, στην κατσαρόλα της μητέρας τους.
