Το ελληνικό τρόφιμο αλλάζει ιδιοκτήτες. Ποιος αγοράζει και τι ακριβώς

Για δεκαετίες, το ελληνικό τρόφιμο ήταν υπόθεση των οικογενειών που το έφτιαχναν και των ανθρώπων που ζούσαν από αυτό. Ο φούρνος, το τυροκομείο, η μονάδα ζυμαρικών περνούσαν από τον ιδρυτή στα παιδιά του και, σπανιότερα, σε έναν ανταγωνιστή. Τα τελευταία χρόνια η εικόνα αυτή άλλαξε. Η PwC κατέγραψε 19 συναλλαγές στα τρόφιμα και τα ποτά μέσα στο 2025, μία από τις πιο δραστήριες χρονιές της τελευταίας πενταετίας.

Πλέον, στο τραπέζι κάθονται πολυεθνικές, εισηγμένοι όμιλοι, η οικογένεια πίσω από τη μεγαλύτερη αλυσίδα σούπερ μάρκετ της χώρας, αλλά και funds που επενδύουν στοχευμένα σε κλάδους με προοπτική. Κάποιοι αγοράζουν ολόκληρες εταιρείες. Άλλοι αγοράζουν μειοψηφικά ή πλειοψηφικά ποσοστά, με στόχο να αυξήσουν την αξία της επένδυσης πριν από μια μελλοντική έξοδο.

Όλοι όμως αναζητούν πάνω κάτω τα ίδια: επιχειρήσεις με οργανωμένη παραγωγή, γνωστό brand, δίκτυο διανομής και δυνατότητα να μεγαλώσουν. Αυτό αγοράζει το κεφάλαιο. Όχι γενικά το ελληνικό τρόφιμο.

Στο ράφι, οι μεγάλοι όμιλοι αγοράζουν μέγεθος

Οι μεγάλοι όμιλοι ενδιαφέρονται κυρίως για εταιρείες που ταιριάζουν στο δικό τους μέγεθος.

Chipita. Η Mondelez ανακοίνωσε τον Μάιο του 2021 ότι αγοράζει την εταιρεία από τον όμιλο Olayan και τον Σπύρο Θεοδωρόπουλο, έναντι περίπου 2 δισ. δολαρίων.
Μπάρμπα Στάθης. Η εισηγμένη Ideal Holdings τον πήρε από τη Vivartia τον Μάρτιο του 2025, με τίμημα 130 εκατ. ευρώ για το σύνολο των μετοχών.
Δωδώνη. Τα Ελληνικά Γαλακτοκομεία της οικογένειας Σαράντη την απέκτησαν το 2025.
Νίκας. Η αλλαντοβιομηχανία, που είχε μείνει εκτός της πώλησης της Chipita στη Mondelez, πέρασε στα τέλη του 2025 κατά 100% στον όμιλο Υφαντής.
3P Salads. Η Αμβροσία, θυγατρική της Bespoke SGA Holdings του Σπύρου Θεοδωρόπουλου, αγόρασε το 70%.
Άλτις, Ελάνθη, Sol και Φλώρα. Η Μινέρβα απέκτησε τα σήματα από τη Flora Food Group.

Εγχώρια συγκέντρωση έγινε και στη σοκολάτα, την καραμέλα και το κρασί. Η Bespoke πήρε την πλειοψηφία στην ΙΟΝ, που το 2024 συμφώνησε να αγοράσει το 75% της Λάβδας, ενώ η Cavino ανέλαβε το 2025 τον έλεγχο της Κουρτάκης.

Στην παραγωγή, η οικογένεια Σκλαβενίτη μεγαλώνει και οι ξένοι μπαίνουν σε κοτόπουλο και ψάρι

Η πιο χαρακτηριστική αλλαγή σκυτάλης έγινε αυτόν τον μήνα. Ο όμιλος Γλάρος, συμφερόντων της οικογένειας Σκλαβενίτη, απέκτησε το 49% της Eurocatering, της εταιρείας του «Φρεσκούλη», από το Latsco Family Office και την EOS Capital Partners. Ο ιδρυτής Χρυσόστομος Μαυρόπουλος κρατά το 51% και τη διοίκηση, και η εταιρεία συνεχίζει αυτόνομα. Το μερίδιο δηλαδή περνά από χρηματοοικονομικούς επενδυτές σε έναν στρατηγικό επενδυτή.

Η Γλάρος έχει ήδη αρτοσκευάσματα (Baker Master) και κρέας (Meat House). Παράλληλα, η οικογένεια χτίζει μεγάλη μονάδα έτοιμων γευμάτων στη Μαγούλα. Ίδρυσε επίσης πρόσφατα ξεχωριστή εταιρεία επεξεργασίας και συσκευασίας αγροτικών προϊόντων. Έτσι, η οικογένεια πίσω από τον μεγαλύτερο λιανέμπορο της χώρας χτίζει όλο και μεγαλύτερο παραγωγικό αποτύπωμα στα τρόφιμα.

Το ξένο χρήμα δείχνει ενδιαφέρον για την πρωτογενή παραγωγή. Η ουκρανική MHP θα αποκτήσει σταδιακά το 70% της Νιτσιάκος, με δυνατότητα να φτάσει στο 100%. Η καναδική Cooke πήρε φέτος τον έλεγχο της Avramar, πληρώνοντας στις τράπεζες 200 εκατ. ευρώ για δάνεια περίπου 400 εκατ. ευρώ, δηλαδή περίπου στο μισό.

Στο χωράφι, τα funds κινούνται επιλεκτικά και η Wonderplant χτίζει

Τα funds βρίσκονταν πίσω από το 42% της αξίας των συναλλαγών του 2025 στα τρόφιμα και τα ποτά. Το φάσμα είναι ευρύ: από τον Megas Yeeros, όπου η EOS μπήκε μειοψηφικά, και τη Φάρμα Κουκάκη, όπου απέκτησε την πλειοψηφία, ως την Ευβοϊκή Ζύμη, όπου μπήκε η Halcyon. Και το 2026 συνεχίζει στον ίδιο δρόμο, με επενδύσεις του Elikonos 3 στη Vamvalis Foods, του SMERC II στη Βιοϋγεία και της Kappa Perla στη Sporos Meals.

Στα καθαρά αγροτικά προϊόντα, όμως, τα funds κινούνται πιο επιλεκτικά και το καλάθι τους μένει μικρό. Λίγο όσπριο, ελαιόλαδο και πολύ σαλάτα.

ΑΡΟΣΙΣ. Το SMERemediumCap του Νίκου Καραμούζη έχει τοποθετηθεί στα όσπρια της ΑΡΟΣΙΣ, που το 2025 ενσωμάτωσε και τη Γης Βοΐου.
Λατζιμάς. Το SMERemediumCap έστησε με τον Κωνσταντίνο Αντωνόπουλο το The Olive Legend Group γύρω από τη Λατζιμάς.
Βεζύρογλου. Το Elikonos 3 μπήκε μόλις μειοψηφικά στην καθετοποιημένη εταιρεία από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας, που παράγει baby φυλλώδη λαχανικά και σαλάτες συσκευασίας.

Η Wonderplant δεν είναι fund. Δείχνει έναν διαφορετικό δρόμο: τη δημιουργία νέας παραγωγικής δυναμικότητας. Την ίδρυσαν πέντε επιχειρηματίες των τροφίμων, ανάμεσά τους ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος, ο Σταύρος Νένδος των αρτοσκευασμάτων Select, ο Αχιλλέας Φώλιας του Goody’s και ο Μιχάλης Αραμπατζής της Ελληνικής Ζύμης. Το 2011 άνοιξε την υδροπονική της μονάδα στην Πετρούσα της Δράμας και σήμερα παράγει πάνω από 20.000 τόνους ντομάτας τον χρόνο. Τώρα χτίζει δεύτερη μονάδα στην Πτολεμαΐδα, για την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε κρατική ενίσχυση 63 εκατ. ευρώ.

Τα παραδείγματα αυτά δείχνουν ότι το επενδυτικό ενδιαφέρον συγκεντρώνεται σε επιχειρήσεις που συνδέουν την παραγωγή με την τυποποίηση, τη διανομή και την πρόσβαση στον καταναλωτή. Η αλλαγή ιδιοκτησίας μπορεί να φέρει νέα κεφάλαια, οργανωτική ενίσχυση και πρόσβαση σε νέες αγορές. Στη Vamvalis Foods, για παράδειγμα, τα κεφάλαια του Elikonos 3 προορίζονται για αυτοματοποίηση, μεγαλύτερη παραγωγή, ενίσχυση των brands και επέκταση στο εξωτερικό.

Τα πολλά deals δείχνουν μια αγορά μικρή και κατακερματισμένη, που σταδιακά ενοποιείται. Το ερώτημα είναι τι θα φέρει αυτή η ενοποίηση. Περισσότερη παραγωγή, περισσότερες εξαγωγές και περισσότερη αξία για τον παραγωγό; Ή απλώς λιγότερους και μεγαλύτερους ιδιοκτήτες;