Σε ένα συγκρότημα κοινωνικών κατοικιών στο Canarsie, στο νοτιοανατολικό Μπρούκλιν, μια ολόκληρη οικογένεια ζούσε από έναν μισθό. Ο Φρεντ Σουλτς, ήταν οδηγός φορτηγού και, ενώ παρέδιδε πάνες, γλίστρησε στον πάγο, με αποτέλεσμα να σπάσει τον γοφό και τον αστράγαλό του. Απολύθηκε. Δεν είχε ασφάλιση υγείας, δεν είχε αποζημίωση, δεν είχε αποταμιεύσεις. Η γυναίκα του ήταν έγκυος και δεν μπορούσε ούτε εκείνη να εργαστεί.
Ο γιος του, Χάουαρντ, ήταν τότε επτά ετών. «Η εικόνα του πατέρα μου ξαπλωμένου στον καναπέ, με το πόδι στον γύψο, χωρίς να μπορεί να δουλέψει και να βγάλει χρήματα, είναι ακόμη χαραγμένη στο μυαλό μου», έγραψε δεκαετίες αργότερα. Στα χρόνια της οικονομικής δυσκολίας που ακολούθησαν, όταν τηλεφωνούσαν οι εισπράκτορες χρεών, εκείνος και τα αδέλφια του είχαν οδηγία να λένε ότι οι γονείς τους έλειπαν από το σπίτι.
Οι σπουδές και οι πρώτες δουλειές
Ο Χάουαρντ Ντ. Σουλτς γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου 1953. Η οικογένειά του μετακόμισε στις κοινωνικές κατοικίες όταν εκείνος ήταν τριών ετών. Μεγαλώνοντας, βρήκε διέξοδο στον αθλητισμό, στα γήπεδα του μπάσκετ γύρω από το σπίτι και στο Boys Club της Νέας Υόρκης, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που προσέφερε αθλητικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες σε παιδιά της πόλης.
Αποφοίτησε από το Λύκειο του Canarsie το 1971 και έπειτα στο Northern Michigan University χάρη στον αθλητισμό. Ήταν ο πρώτος στην οικογένειά του που μπήκε σε πανεπιστήμιο από όπου πήρε πτυχίο Επικοινωνίας.
Εργάστηκε για έναν χρόνο σε χιονοδρομικό κέντρο, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη και έγινε πωλητής στη Xerox, όπου εκπαιδεύτηκε συστηματικά στις πωλήσεις. Στη συνέχεια, η σουηδική Hammarplast, κατασκευάστρια οικιακών σκευών, τον προσέλαβε ως γενικό διευθυντή του αμερικανικού της βραχίονα, με ευθύνη για τη διάθεση συσκευών καφέ.
Το κατάστημα που έπαιρνε πάρα πολλά φίλτρα
Εκεί πρόσεξε κάτι παράξενο. Ένα μικρό κατάστημα στο Σιάτλ, η Starbucks Coffee Company, παρήγγελνε δυσανάλογα μεγάλες ποσότητες πλαστικών φίλτρων για το μέγεθός του. Η περιέργειά του τον οδήγησε στο Σιάτλ, για να διαπιστώσει τι ακριβώς συνέβαινε.
Η Starbucks του 1981 πουλούσε αποκλειστικά κόκκους καφέ και εξοπλισμό, όχι ροφήματα. Είχε ιδρυθεί το 1971 από τους Τζέρι Μπάλντουιν, Γκόρντον Μπάουκερ και Ζεβ Σίγκελ.
Στα 29 του, ο Σουλτς μετακόμισε στο Σιάτλ μαζί με τη σύζυγό του, Σέρι, και το γκόλντεν ριτρίβερ τους, τον Τζόνας. Τον Σεπτέμβριο του 1982 έπιασε δουλειά στη Starbucks.
Το Μιλάνο και η άρνηση
Ένα επαγγελματικό ταξίδι στο Μιλάνο, την επόμενη χρονιά, τον άλλαξε ριζικά. Είδε δεκάδες espresso bar και, μέσα σε αυτά, κάτι που δεν υπήρχε στην Αμερική: την τελετουργία του καφέ, την οικειότητα ανάμεσα στον barista και τον πελάτη, και τον χώρο ως σημείο συνάντησης ολόκληρης της γειτονιάς.
Επέστρεψε πεπεισμένος ότι το συγκεκριμένο μοντέλο μπορούσε να μεταφερθεί στις ΗΠΑ. Από αυτή την εμπειρία γεννήθηκε και η ιδέα του «τρίτου τόπου», ενός χώρου που δεν είναι ούτε το σπίτι ούτε η δουλειά. Ο Μπάλντουιν τον άκουσε αλλά απέρριψε την πρόταση. Δεν ήθελε να μπει στην εστίαση.
Ο Σουλτς αποχώρησε από τη Starbucks το 1985, αποφασισμένος να δημιουργήσει τη δική του αλυσίδα καφέ, βασισμένη στο μοντέλο που είχε γνωρίσει στο Μιλάνο. Για να υλοποιήσει το σχέδιό του, χρειαζόταν αρχικό κεφάλαιο 400.000 δολαρίων, ποσό που δεν διέθετε, ενώ την ίδια περίοδο η Σέρι περίμενε το πρώτο τους παιδί. «Έχεις τρελαθεί. Πήγαινε να βρεις δουλειά», του είπαν, όπως καταγράφει στο βιβλίο του «Pour Your Heart Into It».
Βρήκε τελικά τα κεφάλαια, μεταξύ άλλων από τους ίδιους τους ιδρυτές της Starbucks, και το 1986 άνοιξε τη δική του καφετέρια. Την ονόμασε Il Giornale, από την ιταλική λέξη για την εφημερίδα, και επέλεξε την όπερα ως μουσική υπόκρουση.
Πώς έγινε Mr Starbucks
Οι ιδρυτές της Starbucks είχαν στο μεταξύ αγοράσει την Peet’s Coffee, την εταιρεία του ανθρώπου που τους είχε μάθει την τέχνη του καβουρδίσματος, και βρέθηκαν να διαχειρίζονται δύο επιχειρήσεις σε διαφορετικές πολιτείες. Έτσι, το 1987 αποφάσισαν να κρατήσουν την Peet’s και να πουλήσουν τη Starbucks.
Ο Σουλτς συγκέντρωσε 3,8 εκατ. δολάρια από επενδυτές και την αγόρασε. Έδωσε στην Il Giornale το όνομα Starbucks και ένωσε τις δύο επιχειρήσεις Ήταν πλέον ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που λίγα χρόνια νωρίτερα είχε απορρίψει την ιδέα του.
Το 1988, έναν χρόνο μετά την εξαγορά, είχε ήδη δεσμευτεί να παρέχει ιατροφαρμακευτική κάλυψη και στους εργαζόμενους μερικής απασχόλησης. Ελάχιστες αμερικανικές αλυσίδες προσέφεραν τότε ανάλογες παροχές.
Η εισαγωγή της Starbucks στο Χρηματιστήριο ήρθε το 1992, όταν η εταιρεία διέθετε 140 καταστήματα και έσοδα 73,5 εκατ. δολαρίων.
Τρεις φορές διευθύνων σύμβουλος
Αυτό που ακολούθησε ήταν μία από τις μεγαλύτερες εταιρικές επεκτάσεις στην αμερικανική επιχειρηματική ιστορία. Από τα 17 καταστήματα που αριθμούσε το 1987, η Starbucks έφτασε στο τέλος του οικονομικού έτους 2025 τα 40.990 καταστήματα παγκοσμίως.
Ο Σουλτς διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος τρεις φορές: από το 1987 έως το 2000, από το 2008 έως το 2017, και ξανά σύντομα ως μεταβατικός CEO από το 2022 έως το 2023. Κάθε φορά επέστρεφε για να σταθεροποιήσει την εταιρεία.
«Επέστρεψα γιατί η εταιρεία είχε πραγματικά χάσει τον δρόμο της, πολιτισμικά», είπε στο CNN τον Φεβρουάριο του 2023.
Η τρίτη του θητεία, ωστόσο, σημαδεύτηκε από σκληρή σύγκρουση με τους εργαζόμενους που ζητούσαν να συνδικαλιστούν. Η Starbucks βρέθηκε αντιμέτωπη με καταγγελίες και διαδικασίες ενώπιον της αμερικανικής Εθνικής Επιτροπής Εργασιακών Σχέσεων, μεταξύ άλλων για τη μη παροχή αυξήσεων και πρόσθετων παροχών σε συνδικαλισμένα καταστήματα.
Τον Μάρτιο του 2023, ο Σουλτς κλήθηκε να καταθέσει ενώπιον επιτροπής της Γερουσίας. Αποχώρησε από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς.
Σήμερα η Starbucks διοικείται από τον Μπράιαν Νίκολ (Brian Niccol), πρώην επικεφαλής της Chipotle. Για το 2025 η εταιρεία σημείωσε έσοδα 37,2 δισ. δολαρίων, αυξημένα κατά περίπου 3% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Ωστόσο, το λειτουργικό κέρδος περιορίστηκε στα 2,9 δισ. δολάρια, από 5,4 δισ. έναν χρόνο νωρίτερα, ενώ το λειτουργικό περιθώριο υποχώρησε στο 7,9% από 15%. Η επίδοση επιβαρύνθηκε, μεταξύ άλλων, από τα κόστη αναδιάρθρωσης, στο πλαίσιο της οποίας έκλεισαν 627 καταστήματα.
Η περιουσία
Το Forbes τοποθετεί τον Σουλτς στη θέση 1.223 της παγκόσμιας λίστας δισεκατομμυριούχων του 2026, με περιουσία που εκτιμά σε 3,5 δισ. δολάρια. Άλλες εκτιμήσεις ανεβάζουν το ποσό σημαντικά υψηλότερα, γεγονός που δείχνει πόσο διαφορετικές μπορεί να είναι οι αποτιμήσεις ανάλογα με τη χρονική στιγμή, τη μεθοδολογία και τον υπολογισμό των μη εισηγμένων επενδύσεων.
Ο Σουλτς παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους μεμονωμένους μετόχους της Starbucks. Παράλληλα, έχει σημαντική επενδυτική δραστηριότητα μέσω της Maveron, της εταιρείας επιχειρηματικών κεφαλαίων που συνίδρυσε το 1998 με τον Νταν Λέβιταν (Dan Levitan), με συμμετοχές σε εταιρείες όπως οι Groupon, Allbirds και Madison Reed.
Στο παρελθόν κατείχε και τους Seattle SuperSonics του NBA. Τους πούλησε το 2006, αφού η πολιτεία της Ουάσιγκτον αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει νέο γήπεδο. Η ομάδα μετακόμισε στην Οκλαχόμα. Το Σιάτλ δεν τον συγχώρησε ποτέ πλήρως, και ο ίδιος έχει αναλάβει δημόσια την ευθύνη.
Η μετακόμιση
Τον Μάρτιο του 2026, ο Σουλτς ανακοίνωσε ότι εκείνος και η σύζυγός του, Σέρι, εγκαταλείπουν το Σιάτλ έπειτα από 44 χρόνια. Όπως έγραψε, έχουν εισέλθει στη φάση της συνταξιοδότησης, έναν όρο με τον οποίο και οι δύο ακόμη προσπαθούν να εξοικειωθούν.
Μετακόμισαν στη Φλόριντα, σε ρετιρέ περίπου 511 τ.μ. στο Four Seasons Private Residences at The Surf Club, στο Surfside, με πέντε υπνοδωμάτια, μεγάλη ταράτσα και ιδιωτικό χώρο χαλάρωσης στην παραλία. Η Wall Street Journal ανέφερε ότι το τίμημα της αγοράς άγγιξε τα 44 εκατ. δολάρια.
Η σύνθετη κληρονομιά
Στις κοινωνικές κατοικίες του Canarsie, ένα ρόφημα των 9 δολαρίων από τα Starbucks θα ήταν πολυτέλεια. Ο Σουλτς πήρε την εμπειρία μιας οικογένειας χωρίς οικονομικό δίχτυ ασφαλείας και τη μετέτρεψε στο θεμέλιο μιας εταιρείας με ετήσια έσοδα άνω των 37 δισ. δολαρίων.
Η ιστορία του «Mr Starbucks» παραμένει μια από τις πιο χαρακτηριστικές επιχειρηματικές διαδρομές των τελευταίων δεκαετιών, με επιτυχίες, αντιφάσεις και αποφάσεις που εξακολουθούν να προκαλούν συζήτηση.
