Η πρώτη τελεία. Στις 22 Σεπτεμβρίου, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ΗΠΑ, Δανία και Γροιλανδία υπέγραψαν νέα αμυντική συμφωνία. Είχαν προηγηθεί σχεδόν δύο χρόνια απειλών για προσάρτηση. Η συμφωνία δεν μεταβάλλει το κυριαρχικό καθεστώς της Γροιλανδίας. Προβλέπει νέες αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις και αυστηρότερο πλαίσιο για την παρουσία τρίτων χωρών σε στρατηγικά ευαίσθητους τομείς. Για να τεθεί σε ισχύ, πρέπει πρώτα να περάσει από τα κοινοβούλια της Δανίας και της Γροιλανδίας.
Η δεύτερη τελεία. Μία εβδομάδα αργότερα, στις 29 Σεπτεμβρίου, τέθηκε σε ισχύ η αμερικανική απαγόρευση εισαγωγής ορισμένων καναδικών γαλακτοκομικών, όπως ο ορός γάλακτος, των περισσότερων αλκοολούχων ποτών και μοτοσικλετών μεγάλου κυβισμού. Ο Καναδάς έχει ήδη απαντήσει με δικούς του δασμούς, και η εμπορική αντιπαράθεση συνεχίζεται.
Η γραμμή. Η κυβέρνηση Τραμπ αντιμετωπίζει την πίεση προς τους συμμάχους ως εργαλείο διαπραγμάτευσης, και θεωρεί ότι έτσι δεν αποδυναμώνει τη συμμαχία αλλά την ενισχύει. Στη Γροιλανδία η πίεση κατέληξε σε συμβιβασμό, από τον οποίο όλες οι πλευρές μπορούν να πουν ότι πήραν κάτι: οι ΗΠΑ ισχυρότερη στρατηγική παρουσία, η Δανία την επιβεβαίωση της κυριαρχίας της. Στον Καναδά η ίδια λογική δεν έχει φέρει ακόμη συμφωνία.
Η άλλη ανάγνωση. Ο Λευκός Οίκος θεωρεί ότι η σκληρή στάση απέδωσε. Ανάλυση του Peterson Institute σημειώνει ότι η συμφωνία διατηρεί σε μεγάλο βαθμό το καθεστώς που ίσχυε ήδη. Και τα δύο μπορεί να ισχύουν. Όμως το αποτέλεσμα μιας διαπραγμάτευσης κρίνεται μαζί με το κόστος που χρειάστηκε για να επιτευχθεί.
Η σκέψη που μένει. Στον σημερινό κόσμο, σύμμαχος δεν σημαίνει ότι δεν θα πιεστείς. Σημαίνει ότι πρέπει να ξέρεις τι έχεις να διαπραγματευτείς όταν έρθει η πίεση. Η Ελλάδα διαθέτει κι αυτή στρατηγική γεωγραφία: λιμάνια, ενεργειακές διαδρομές, κρίσιμες υποδομές. Άλλο όμως να είσαι χρήσιμος και άλλο να διαπραγματεύεσαι τους όρους της χρησιμότητάς σου. Ξέρουμε πόσο αξίζει το δικό μας χαρτί και τι ζητάμε σε αντάλλαγμα;
