Βγαίνουμε, αλλά πιο σπάνια: η μεγάλη αλλαγή στο φαγητό έξω

Στις ΗΠΑ, μόλις τέσσερις στους δέκα τρώνε σε εστιατόριο κάθε εβδομάδα. Στην Ευρώπη, η πίεση εμφανίζεται με διαφορετικούς τρόπους: χαμηλότερος πραγματικός τζίρος, αλλαγές στη συχνότητα και πιο επιλεκτικές αγορές.

Βγαίνουμε, αλλά πιο σπάνια: η μεγάλη αλλαγή στο φαγητό έξω

THE BULLET POINT "PREVIEW"

Στις ΗΠΑ μόλις το 39% τρώει σε εστιατόριο κάθε εβδομάδα, από 53% το 2019, με τη μεγαλύτερη πτώση στα μεσαία και υψηλά εισοδήματα.

Οι παραγγελίες φαγητού δεν αναπληρώνουν την υποχώρηση. Παράλληλα, το ποσοστό όσων αγοράζουν τρόφιμα online κάθε εβδομάδα ανέβηκε από 4% σε 15%.

Στην Ελλάδα ο τζίρος της εστίασης έπεσε 2,5% το β΄ τρίμηνο του 2026, ενώ των καταλυμάτων ανέβηκε 6,1%.

4 MIN READ

Για δεκαετίες, το φαγητό έξω ήταν για τη μεσαία τάξη του δυτικού κόσμου κάτι σχεδόν αυτονόητο. Ένα γρήγορο μεσημεριανό, μια πίτσα την Παρασκευή, ένα τραπέζι με φίλους μέσα στην εβδομάδα. Αυτή η συνήθεια αλλάζει, και η αλλαγή δεν περιορίζεται σε μία χώρα.

Το πιο καθαρό σήμα ήρθε από την Αμερική. Σύμφωνα με έρευνα της Gallup τον Ιούλιο του 2026, μόλις το 39% των Αμερικανών τρώει σε εστιατόριο τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Το 2019 το ποσοστό ήταν 53%. Σήμερα είναι χαμηλότερο ακόμη και από το 2021, όταν η πανδημία κρατούσε πολλούς στο σπίτι.

Η μεγαλύτερη πτώση στα μεσαία και υψηλά εισοδήματα

Ενδιαφέρον έχει και το πού καταγράφεται η πτώση. Στα χαμηλά εισοδήματα, το ποσοστό έπεσε από 40% το 2019 σε 32% σήμερα. Στα μεσαία έπεσε από 54% σε 38% και στα υψηλά από 65% σε 48%. Η μεγαλύτερη υποχώρηση καταγράφεται δηλαδή στις μεσαίες και υψηλότερες εισοδηματικές ομάδες. Η αλλαγή, επομένως, δεν αφορά μόνο όσους πιέζονται περισσότερο οικονομικά.

Η Gallup εκτιμά ότι οι σωρευτικές αυξήσεις τιμών της τελευταίας τετραετίας μπορεί να εξηγούν μέρος της υποχώρησης. Σημειώνει όμως ότι η πτώση στα υψηλότερα εισοδήματα δείχνει πως το κόστος δεν είναι ο μόνος λόγος. Επισημαίνει επίσης ότι η έρευνα έγινε την ίδια περίοδο με μια μεγάλη έξαρση τροφιμογενούς λοίμωξης. Ο πελάτης δεν σταμάτησε να βγαίνει. Βγαίνει πιο σπάνια.

Οι παραγγελίες δεν αναπληρώνουν την υποχώρηση

Θα περίμενε κανείς ότι όσοι δεν κάθονται στο τραπέζι θα παραγγέλνουν περισσότερο. Τα στοιχεία δεν το δείχνουν. Το ποσοστό των Αμερικανών που παραγγέλνουν φαγητό από εστιατόριο κάθε εβδομάδα έπεσε από 35% το 2019 σε 31%. Την ίδια στιγμή, ένα άλλο κανάλι ενισχύθηκε θεαματικά: όσοι ψωνίζουν τρόφιμα online κάθε εβδομάδα έγιναν 15%, από 4% το 2019. Δεν βλέπουμε δηλαδή μια απλή μετατόπιση από το τραπέζι του εστιατορίου στις παραγγελίες.

Το βλέπουν και οι μεγάλοι. Η McDonald’s ανακοίνωσε για το β΄ τρίμηνο του 2026 αύξηση μόλις 0,8% στις συγκρίσιμες πωλήσεις της στις ΗΠΑ. Οι πελάτες ήταν λιγότεροι, και την αύξηση την έφερε η υψηλότερη μέση απόδειξη.

Η πίεση φαίνεται και στην Ευρώπη

Στη Γερμανία, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας Destatis, ο τζίρος της εστίασης το α΄ εξάμηνο του 2026 ανέβηκε 2,2% σε ευρώ. Αφαιρώντας όμως τις αυξήσεις τιμών, έπεσε 5,7%. Ο τζίρος σε ευρώ αυξήθηκε, αλλά σε πραγματικούς όρους η δραστηριότητα υποχώρησε.

Στη Βρετανία η εικόνα είναι πιο σύνθετη. Η εταιρεία ερευνών Lumina Intelligence καταγράφει ότι το ποσοστό όσων τρώνε έξω υποχώρησε στο 56,8%, ενώ η αγορά μεγαλώνει κυρίως λόγω τιμών. Όσοι συνεχίζουν να τρώνε έξω, ιδίως οι νεότεροι, το κάνουν συχνότερα. Τα εστιατόρια με σερβιτόρους και οι παμπ χάνουν μερίδιο, ενώ οι αλυσίδες, ο γρήγορος καφές και το φαγητό στο χέρι αντέχουν καλύτερα.

Και στην Ελλάδα

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο τζίρος της ελληνικής εστίασης έπεσε 1,9% το α΄ τρίμηνο του 2026 και 2,5% το β΄, ενώ οι τιμές συνέχισαν να ανεβαίνουν. Η απόκλιση με τα καταλύματα έχει ενδιαφέρον: στην αρχή της τουριστικής περιόδου ο τζίρος τους ανέβηκε 6,1%, ενώ της εστίασης υποχώρησε. Τα στοιχεία δεν ξεχωρίζουν πόσο συνέβαλαν οι ντόπιοι και πόσο οι επισκέπτες. Δείχνουν όμως ότι η άνοδος του τζίρου των καταλυμάτων δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχη άνοδο στην εστίαση. Και αυτό είναι ένα ερώτημα που ο κλάδος οφείλει να θέσει στον εαυτό του.

Τι σημαίνει αυτό για όσους μαγειρεύουν για τους άλλους

Η οπτική μας είναι ότι η εστίαση δεν ζει απλώς μια παροδική κρίση. Ζει μια αλλαγή στον τρόπο που ο πελάτης αποφασίζει. Όταν η έξοδος γίνεται περίσταση και όχι συνήθεια, η ερώτηση δεν είναι πια «πού θα φάμε σήμερα». Είναι «αξίζει να βγούμε;».

Κατά την ανάγνωσή μας, αυτή η αλλαγή χωρίζει την αγορά στα δύο. Από τη μία πλευρά, όσοι προσφέρουν καθαρή αξία στην καθημερινότητα: γρήγορο, προβλέψιμο, σε τιμή που δεν χρειάζεται σκέψη. Εκεί έχουν πλεονέκτημα οι αλυσίδες με κλίμακα και δυνατό brand. Από την άλλη, όσοι προσφέρουν κάτι που δεν φτιάχνεται στο σπίτι: εμπειρία, ατμόσφαιρα, έναν λόγο να ντυθείς και να βγεις. Ιδιαίτερα εκτεθειμένα μπορεί να βρεθούν τα ανεξάρτητα καταστήματα που δεν προσφέρουν ούτε ανταγωνιστική τιμή ούτε σαφή διαφοροποίηση.

Για την Ελλάδα, το ερώτημα είναι πιο οξύ, γιατί ο τουρισμός μπορεί να κρύβει το πρόβλημα. Ένας κλάδος που στηρίζεται στο καλοκαίρι μπορεί να μη δει έγκαιρα πώς αλλάζει ο σταθερός του πελάτης. Η μεγάλη αλλαγή δεν είναι ότι σταματήσαμε να βγαίνουμε. Είναι ότι κάθε έξοδος πρέπει πια να κερδίζεται.

GOOD TO KNOW

Η αγορά φαγητού εκτός σπιτιού στη Βρετανία εκτιμάται για το 2026 σε περίπου 102,8 δισ. λίρες, σύμφωνα με τη Lumina Intelligence. Η πρόβλεψη ανάπτυξης αναθεωρήθηκε προς τα κάτω, στο 1,8%.

Στην Κίνα η εικόνα είναι διαφορετική: τα έσοδα της εστίασης ανέβηκαν 4,2% το α΄ τρίμηνο του 2026, σύμφωνα με την εθνική στατιστική υπηρεσία.

Στη Γερμανία η εστίαση πιέζεται περισσότερο από τα ξενοδοχεία. Το α΄ εξάμηνο του 2026 ο πραγματικός τζίρος των καταλυμάτων έπεσε 3,2%, έναντι 5,7% της εστίασης.

Συνδεθείτε εδώ
ή αποκτήστε ετήσια συνδρομή εδώ.
THETOTALBUSINESS
Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες των cookies αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώρισή σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και βοηθώντας την ομάδα μας να καταλάβει ποια τμήματα του ιστότοπου μας θεωρείτε πιο ενδιαφέροντα και χρήσιμα.